Ιαπωνέζικη βιβλιοδεσία στο Κουμπί!

Το Κουμπί το ξέρετε πλέον, δε χρειάζεται συστάσεις. Τον Οκτώβριο, λοιπόν, έκλεισε ένα χρόνο λειτουργίας και το γιόρτασε μεγαλοπρεπώς με πολλά εργαστήρια και διάφορες δραστηριότητες. Έτσι, μια Κυριακή απόγευμα ετοίμασα κι εγώ ένα εργαστήριο βιβλιοδεσίας με την ιαπωνική τεχνική (ή αλλιώς κινεζικη).

Είχα ετοιμάσει κάποια απλά πατρόν, ο καθένας διάλεξε το σχέδιο που του άρεσε, τα χρώματα για τα εξώφυλλα και τα νήματα για το δέσιμο.

Βελόνες, κοπίδια, χαρτιά, όλα βρήκαν τα θέση τους και ο καθένας έφτιαξε το δικό του σημειωματάριο που διακόσμησε με διάφορες τεχνικές. Τα κουμπάκια από χρωματιστά χαρτόνια είχαν την τιμητική τους και μαζί με στάμπες και εικόνες από παλιά περιοδικά το κάθε σημειωματάριο απέκτησε χαρακτήρα.

Ήταν πολύ ωραία μέρα και γι' αυτό θα το επαναλάβουμε την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, στις 5.00 το απόγευμα για όσους δεν πρόλαβαν την πρώτη φορά (απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής, μη ξεχνάτε).
* Ευχαριστώ την Αγγελική - Πόκο Λόκο που βοήθησε τόσο πολύ και έβγαζε και φωτογραφίες!

Fluffy wram necklace, the purple one.

Με αφορμή αυτό το πράσινο μαλλιαρό κολιέ που έφτιαξα πριν λίγο καιρό, μου ζήτησε μια κοπέλα να της φτιάξω ένα μακρύ, σε αποχρώσεις του μωβ. Άρχισα, λοιπόν να ψάχνω μαλλί από μαγαζί σε μαγαζί και τελικά βρήκα στις αποχρώσεις που ήθελα, αλλά να είναι και λίγο παχύ, δηλαδή για βελόνες 6mm. για να γίνει αφράτο.

Μου αρέσει πολύ ο συνδυασμός μωβ με πράσινο, και ξεκίνησα να πλέκω έτσι, αλλά στην πορεία άλλαξα γνώμη και κατέληξα σε μωβ με σκούρο φούξια.
Έπλεξα για κάθε χρώμα τέσσερεις σειρές, να γίνει βαρβάτο. Για το δέσιμο, ήθελα κάτι πιο στυλάτο και πήρα μεταξωτά κορδελάκια σε διάφορες αποχρώσεις μωβ, φούξια και σκούρο πράσινο, κουμπάκι και γυάλινες χαντρούλες. Δέσε - λύσε, ξαναδέσε...

Ένα τέτοιο κολιέ, όμως, δεν μπαίνει σε οποιαδήποτε συσκευασία. Και τότε μου ήρθε η ιδέα! Πήρα ένα λευκό χαρτί, το δίπλωσα και το κόλλησα ωστέ να γίνει ένας μεγάλος φάκελος και να χωράει μέσα το κολιέ.
Βρήκα ένα πατρόν για κέντημα με ένα μεγάλο τριαντάφυλλο και με βάση αυτό, ζωγράφισα πάνω στον φάκελο, το τριαντάφυλλο με τις ξυλομπογιές μου. Δεν ξέρετε πόσο  μου άρεσε! Με το κέντημα μπορεί να μην έχω καλές σχέσεις, αλλά αυτό ήταν αλλιώς.

Οπότε το πακετάκι παραδόθηκε έτσι!

Fluffy warm necklace, the green one.

Θυμάστε αυτό το ζεστό, χειμωνιάτικο κολιέ που είχα φτιάξει από μαλλί;
Αποφάσισα να φτιάξω ακόμη ένα με την ίδια τεχνική, αλλά διαφορετικό σχέδιο. Με άλλο χρώμα μαλλί που ταιριάζει σχεδόν με όλα τα χειμωνιάτικα ρούχα μου, έπλεξα στα δάχτυλα μια αλυσίδα, ώστε να βγαίνουν 3-4 σειρές για ένα κοντό κολιέ.
Όλα καλά ως εδώ αλλά προκύπτει το πρόβλημα της συναρμολόγησης, πώς να το δέσω, τι κούμπωμα να χρησιμοποιήσω, τι υλικά...
Έφτιαξα 2 κρικάκια από χοντρό σύρμα ορείχαλκου για να πιάσω τις δυο άκρες, αλλά ως εκεί. Έμεινε έτσι για αρκετό καιρό.

Μέχρι που πήγα στη xeirotexnika και βρήκα στο ίδιο χρώμα ένα κορδόνι από felt οπότε βρέθηκε η λύση για το δεύτερο μισό!
Με κάτι ανασκαφές μέσα στο κουτί με τα κουμπιά, ανακάλυψα και αυτά τα μεγάλα ξύλινα για μοντγκόμερι που ήταν ότι πρέπει για κούμπωμα.
Μία τεχνική, λοιπόν, τρία διαφορετικά στυλ κολιέ!

Workshop: Υφαντό

Όχι, πείτε μου... Τι σας έλειψε τόσο καιρό;
Τα workshops του inmycloset ε; Χα! Καλά το κατάλαβα. Κι εμένα μου έλειψαν.
Ηρθε ο χειμώνας, κρύο, καιρός για workshop σκέφτηκε η Άννα από το inmycloset και εμείς φυσικά σπεύσαμε να δηλώσουμε συμμετοχή.
Αυτή τη φορά το workshop άλλαξε μέρος και από την κουζινούλα μεταφέρθηκε στο Κουμπί coffee & crafts. Όσα καφέ κι αν έχει αυτή η πόλη, το Κουμπί είναι ένα καφέ που πραγματικά χρειαζόταν η Θεσσαλονίκη. Πίνεις τον καφέ σου, το τσάι σου ή το κρασί σου βρε παιδί μου και ταυτόχρονα κάνεις και τη χειροτεχνία σου. Κι αν σου 'ρθει η όρεξη, ράβεις κι ένα τσαντάκι ή ένα νεσεσέρ.
Εκεί, λοιπόν, μαζευτήκαμε για να μάθουμε πως γίνονται τα υφαντά. Με έναν αυτοσχέδιο αργαλειό από χαρτόνι και άπειρα μαλλιά, κάναμε όλοι από ένα υφαντό, ο καθένας για διαφορετική χρήση.

Από κρεμαστό για τον τοίχο, βραχιόλι, διακοσμητικό, μέχρι σουβέρ! Πήραν φωτιά οι βελόνες και οι περαστικοί μας χάζευαν από τη βιτρίνα, να γελάμε ανάμεσα σε πολύχρωμα μαλλιά και αχνιστά ποτήρια!

 

Εγώ ξεκίνησα με μεγαλεπήβολα σχέδια. Ήθελα να φτιάξω κι έναν ρόμβο διακοσμητικό με άλλο χρώμα νήματος και έφυγα τελευταία... η μόνη που έμεινε να υφαίνει μετά από μένα, μάλλον είναι η Πηνελόπη....

Κάποια στιγμή όμως, το τελείωσα.
Μου βγήκε λίγο παράγωνο, όσο κι αν προσπάθησα να μην σφίγγω το νήμα, γι' αυτό και το έβρεξα ελαφρώς και το πέρασα με το ατμοσίδερο μπας και ισιώσει. Που θα πάει, όμως, την επόμενη φορά θα βγεί πιο ίσιο!

The coral one

Το επόμενο κολιέ!
Κοραλί αυτή τη φορά, αλλά με ένα καλοκαιρινό νήμα που αγόρασα. Για άλλο λόγο το πήρα κι αλλο βγήκε, αλλά νομίζω σαν κολιέ (και ότι άλλο προκύψει) θα το φορέσω πιο πολύ από ότι αν θα το έπλεκα.
Ξεκίνησα με το βελονάκι την πλέξη - κορδόνι με τις 3 θηλιές όπως είχα φτιάξει με μαύρη ποντικοουρά αυτό.
Έφτασα στο μήκος που ήθελα και χωρίς να το κλείσω, σε κάθε μια από τις 3 θηλιές, πέρασα από ένα κομμάτι νήμα διπλό, οπότε από κάθε θηλιά κρέμονται 2 νήματα. Με το ένα από αυτά τα νήματα κάλυψα την ένωση, τυλίγοντάς το.

Με αυτά τα 6 νήματα έκανα έναν κόμπο για διακόσμηση και συνεχίζοντας, έφτασα στην άλλη άκρη του πλεχτού κορδονιού. Εκεί, γύρισα γύρω γύρω το νήμα για να κλείσει το κολιέ.
Εύκολο ε?

Navy necklace

Το καλοκαίρι είναι εδώ κι εγώ το λατρεύω!
Καιρός για μια μίνι ανανέωση αξεσουάρ, λοιπόν, όπως κάθε καλοκαίρι. Το μακό νομίζω ότι είναι το αγαπημένο μου καλοκαιρινό ύφασμα. Δεν ξεφτίζει, βαμβακερό, ανθεκτικό, ευέλικτο και σε πολλά χρώματα. Εκτός από ρούχα πλέον το χρησιμοποιούμε και σαν νήμα, το οποίο μπορούμε να αγοράσουμε ή να φτιάξουμε από παλιά μπλουζάκια όπως μας δείχνει η κοπέλα εδώ για να φτιάξουμε διάφορα αξεσουάρ όπως αυτό το κολιέ που έφτιαξα πέρσι και το φόρεσα πάρα πολύ.
Ως γνήσια μαζώχτρα, λοιπόν, κράτησα κάτι κουρελάκια από ριγέ μακό ύφασμα και είπα να φτιάξω ένα καλοκαιρινό κολιέ. Ξεκίνησα με έναν ξύλινο κρίκο που είχα και έδεσα εκεί τα κορδόνια μου για αρχή, αλλά (όπως πάντα) δεν είχα στο μυαλό μου πώς θα το τελειώσω και το άφησα για λίγο καιρό στην άκρη, μέχρι που μου ήρθε μια ιδέα και το ξανάπιασα στα χέρια μου.

Έκοψα λωρίδες από μονόχρωμο μπλε μακό ύφασμα και έκανα αυτήν την πλέξη μακρεμέ για το υπόλοιπο μισό κομμάτι.
Δέσε, λύσε, τα έμπλεξα όλα μαζί εκεί με έναν κόμπο (ούτε κι εγώ ξέρω τι έκανα εκεί) και τώρα είμαι έτοιμη να ξεχυθώ στα ελληνικά νησιά (μαλλον για βόλτα κάτω από το Λευκό Πύργο με κόβω δηλαδή... αλλά τελοσπάντων).
Το μοντέλο μου, όμως, ήδη λιάζεται στη Χαλκιδική, οπότε το κολιέ πάνω στον ...καναπέ...

Totally & completely Sherlocked...

Τον λατρεύω!
Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή τα πράγματα...

Πάντα μου άρεσε ο Sherlock Holmes και είχα διαβάσει κάποια βιβλία, είχα δεί ταινίες κλπ. Πριν λίγους μήνες, όμως, κι ενώ διάβαζα μερικά από τα διηγήματα έπεσε στα χέρια μου τυχαία, μια τηλεοπτική σειρά του BBC. O Sherlock Holmes, λέει, που ζεί στο σημερα. Ε, όχι, σκέφτομαι, αυτό δε γίνεται! Γίνεται να δείς τον διάσημο ντετέκτιβ, χωρίς άμαξα, χωρίς την πίπα του και τον χαμηλό φωτισμό του παλιού Λονδίνου;
Είδα το πρώτο επεισόδιο, καλογυρισμένο, γρήγορο, με ωραία πλοκή και πολύ έξυπνες αναφορές στα βιβλία του Arthur Conan Doyle. Aλλά δε μου άρεσε ο πρωταγωνιστής. Με τίποτα! Τελοσπάντων, έκανα την καρδιά μου πέτρα και είδα και το δεύτερο επεισόδιο. Καλά, δεν είναι και τόσο άσχημα τα πράγματα σκέφτομαι... Και βλέπω και το τρίτο... μμμ σαν καλός μου φαίνεται...
Να μην τα πολυλογώ, όχι απλά τα είδα όλα, αλλά έχω εθιστεί! Κι όχι μόνο στη συγκεκριμένη σειρά (που την είδα ήδη 2 φορές) αλλά και με τον ίδιο τον πρωταγωνιστή: Benedict Cumberbatch. Τον λατρεύω! Δεν ξέρω τι έχω πάθει, γιατί δε συνηθίζω να κολλάω με σειρές και ηθοποιούς, αλλά με χτύπησε! Μαλλον ήρθε η ώρα να ζήσω την εφηβεία που δεν έζησα...
Και τι μπορώ να κάνω με τον Benedict / Sherlock; Χειροτεχνία!
Βρήκα ένα προφίλ του στο ίντερνετ, το τύπωσα και έκοψα το περίγραμμά του. Μια μονόχρωμη μπλούζα, μαύρο νήμα κεντήματος και ξεκινάμε.

Με ένα μολύβι σχεδίασα το περίγραμμα πάνω στην μπλούζα και ξεκίνησα με το νήμα να κάνω το περίγραμμα.

Δυστυχώς το ύφασμα επειδή ήταν μακό ξεχείλωνε εύκολα στα σημεία που περνούσα τη βελόνα και σε κάποια σημεία μου ξέφευγε, αλλά έκανα ότι μπορούσα...

Νομίζω απέκτησα αγαπημένη μπλούζα!

Office supplies

Πριν λίγο καιρό μου χάρισαν μια μολυβοθήκη, μαζί με ένα σωρό πολύχρωμα και τσαχπίνικα μολύβια και στυλό. Την έβαλα στο γραφείο μου και αμέσως "αναβαθμίστηκε"! Έτσι, όμως, που την έβλεπα, σκέφτηκα ότι κάτι έλειπε, δε θα ξέφευγε από τα χέρια μου έτσι εύκολα...

Το πιο προφανές, λοιπόν, μιας και η μολυβοθήκη μοιάζει με καμβά, ήταν να την κεντήσω.

Πήρα μάυρο μαλλί πλεξίματος και αφού σκέφτηκα λίγο το σχέδιο, γιατί υπήρχαν και μερικές πρακτικές δυσκολίες, αποφάσισα να φτιάξω ένα σπιτάκι και ένα φεγγάρι.
Κι αν το βαρεθώ ή δε μου αρέσει, το μόνο εύκολο είναι να το αλλάξω!
Τελικά προέκυψε αυτό και ο Μιλού απέκτησε σπίτι!

Bracelets... as good as new

Πήρα φόρα και ανανεώνω ότι βρω μπροστά μου! Είχα αυτα τα βραχιόλια που κάποτε έμοιαζαν με χρυσά. Ελάχιστες φορές τα φόρεσα και μάλιστα μου έφεραν αλλεργία με εξανθήματα. Κάθονταν, λοιπόν, στο ντουλαπάκι τους μέχρι που σκέφτηκα να τους δώσω μια άλλη όψη.
Πήρα νήμα για κέντημα και δανείστηκα από μια φίλη μου μια πάστα για μεταλλικές επιφάνειες. Αυτή η πάστα χρησιμοποιείται για κοσμήματα, αλλά και διάφορες άλλες επιφάνειες. Έχει σαν βάση το νερό, μοιάζει με μαύρη άμμο και όταν στεγνώσει γίνεται αδιάβροχη.

Ξεκίνησα να τυλίγω το νήμα γύρω από το βραχιόλι (σταθεροποίησα την αρχή με λίγη ατλακόλ) και όταν το έφτασα στο τελείωμα, έκανα 2 κόμπους.

Για να απλώσω την πάστα στην υπόλοιπη επιφάνεια που ήταν πολύ μικρή, την αραίωσα λιγάκι με νερό ωστε να απλώνεται με πινέλο.

Διάλεξα τρία νήματα ακόμη για τα υπόλοιπα και όταν στέγνωσαν πέρασα την επιφένεια της πάστας με διάφανο βερνίκι νυχιών, να γίνει πιο λεία. Τελικά μου άρεσαν πολύ!

Felt Balls

Ναι, ήρθε η άνοιξη και ζέστανε ο καιρός, όμως εγώ είχα φτιάξει εδώ και καιρό το πρώτο μου κολιέ με μαλλί τσόχας. Δεν ξέρω αν σας φαίνεται πολύ χειμωνιάτικο αλλά θέλω να σας το δείξω!
Πρώτη φορά καταπιάστηκα με αυτο το υλικό σε αυτή τη μορφή, και μόνο αυτά τα μπαλάκια έχω κάνει ως τώρα. Ήρθε μια φίλη μου και μου έδειξε τον τρόπο και σουλούπωνε αυτά που έφτιαχνα, γιατί αν με άφηνε... ακόμη θα έπλαθα! Υποθέτω πολλοί απο εσάς έχετε κάνει τη διαδικασία και νομίζω υπάρχουν 1-2 διαφορετικοί τρόποι να γίνουν. Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες απο τη διαδικασία, ήταν και αργά το βράδυ.... Θα σας εξηγήσω όμως τον τρόπο που το κάναμε, να μου πείτε κι εσείς την άποψή σας.

Πήραμε το μαλλί το κόψαμε σε ίσα κομμάτια, το δέσαμε περίπου στο κέντρο με μια κλωστίτσα για να κρατήσει στην αρχή και το ανοίξαμε ελαφρα με τα χέρια για να σχηματιστεί μια φουντίτσα.
Σε ένα μπολάκι με καυτό νερό βάλαμε σαπούνι και αρχίσαμε βουτώντας τα χέρια μας στο (καυτό) νερό, να βρέχουμε και να χαιδεύουμε απαλά απαλά τη φουντίτσα από τσόχα, πλάθωντάς την ελαφρά.
Πρέπει να κάνεις 2-3 μπαλίτσες για να βρείς ένα ρυθμό νομίζω, γιατί εγώ το έκανα πολύ αργά και μέχρι να σηματιστεί μπάλα... ξημερώσαμε! Μόλις αρχίζει να σχηματίζεται, όμως, χωρίς να κάνει ζάρες πουθενά ή "ραγάδες" αρχίζεις να βάζεις περισσότερη πίεση και να πλάθεις πιο έντονα, συνεχίζοντας βέβαια να βουτάς τα χέρια στο καυτό σαπουνόνερο. Όταν η μπαλίτσα γίνει πολύ πολύ σφιχτή, επιτέλους έρχεται η ώρα να το ξεπλύνεις καλά με κρύο νερό ξανα και ξανά μέχρι να φύγουν όλες οι σαπουνάδες.
Μας πηρε πολύ περισσότερη ώρα απ' όσο φανταζόμουν και μου φάνηκε πολλή η δουλειά για το αποτέλεσμα. Δηλαδή τόσες ώρες πλάθεις, καίγεσαι, τσουρουφλίζεσαι και καταλήγεις μόνο με 8 μπαλίτσες. Υποθέτω ότι αν το κάνεις συχνά, θα γίνεται και πιο εύκολα, αλλά προς το παρόν το άφησα στην άκρη το μαλλί. Θα μου πείτε έρχεται και καλοκαίρι, τι να το κάνεις... από το φθινόπωρο βλέπουμε...

Πήρα λοιπόν, τις 7 από τις 8 μπαλίτσες και τις πέρασα σε ένα ένα μαύρο μαλλί πλεξίματος για το κολιέ και ανάμεσα έδεσα κομματάκια από χρωματιστό μαλλί.

* Η Σέβη, που κάνει και το μοντέλο, φοράει ένα κασκόλ - εσάρπα που έφτιαξε πολύ ωραίο, πλεγμένο στα χέρια. Έλεγα θα σας το δείξω, αλλά δεν πρόλαβα. Κρατάω το project για το φθινόπωρο, με τα πρώτα κρύα!

Fluffy, warm necklace

Μια που δε λέει να φύγει ο χειμώνας, θα σας δείξω σήμερα κάτι ...ζεστό.
Ένα κολιέ χειμωνιάτικο, από μαλλί πλεξίματος που σε ζεσταίνει και λίγο! Το πλέξιμο της αλυσίδας έγινε με τα δάχτυλα όπως είχαμε πεί σ' αυτήν την ανάρτηση. Έπλεξα όμως όλη την κούκλα και κράτησα λίγο από το μαλλί για να κάνω το δέσιμο. Κι εκεί που τελείωσα... πήγε κι έκατσε αυτό το ζουζούνι που είχα φτιάξει.

Crochet

Αφού τελείωσα με το πλέξιμο (για τα επόμενα 5 χρόνια) είπα να πιάσω και το τσιγγελάκι... Και φυσικά, πάλι μέσ' στη μαύρη νύχτα, άνοιξα ντουλάπες και μπαούλα, να βρώ κάτι παλιές μακό μπλούζες, να τις πετσοκόψω για να κάνω τάχα νήμα, όπως αυτή εδώ η κυρία. Κι άρχισα να κόβω και γέμισα τον κόσμο χνούδια και κλωστίτσες που με τα χίλια ζόρια μαζεύονται, αλλά έκανα τα κουβαράκια μου.

Είχα και το σούπερ... εργαλείο... (νομίζω είναι  n4,5) και με οδηγίες απο δω κι από κεί ξεκίνησα τσιγγελάκι που μιά φορά ακόμη είχα πιάσει στα χέρια μου, νομίζω πάει και μια 5ετία ή παραπάνω. Έκανα όμως λίγο μικρό τον κύκλο στο κέντρο και το μαλλί είναι χοντρό και έσφιξε λιγάκι και δοκίμασα ότι σχέδιο μου ερχόταν από αυτά που έχω δεί πως γίνονται....

Για να ακουμπάω την κατσαρόλα, όταν τη βγάζω από το μάτι, το θέλω.
Έτσι όπως βγήκε το αποτέλεσμα, δεν είναι ακριβώς αυτό που θα το δεί η γιαγιά και θα πεί "επιτέλους παιδί μου, έμαθες τσιγγελακι!", αλλά τη δουλειά του θα την κάνει... και στον τοίχο θα κρεμαστεί !

Πλέξε πλέξε...

Με πιάνουν ώρες ώρες κάτι εμμονές και πρέπει να το κάνω ΤΩΡΑ. Και μετα; Μετά τα παρατάω. Για το πλέξιμο μιλάμε σήμερα... Θέλω να πλέξω, έτσι ξαφνικά, χωρίς να ξέρω τι και πως, χωρίς πατρόν, χωρίς μυαλό! Από κασκόλ είμαι φούλ και επειδή με το πλέξιμο, ξέρω μόνο τα βασικά, δεν μπορώ να κάνω περίπλοκα και χρονοβόρα πράγματα. Τι να πλέξω, τι να πλέξω, τριγυρνάω στο σπίτι μέχρι να βρώ καμια ιδέα και βρήκα. Τα έχω δεί σε διάφορα sites/blogs κλπ, πλεκτές θήκες για μαξιλαράκια.

Πρίν πολλούς μήνες είχα βρεί αυτά τα μαξιλαράκια σε προσφορά στο ΙΚΕΑ. Πήρα 2 για τον καναπέ.

Μετά, προέκυψε αυτό το γκρί ύφασμα και η μαμά μου έραψε τα βρακιά τους.

και μετά μου ήρθε η ιδέα για το πλέξιμο. Πήρα τις μεγάλες βελόνες μου, το μαλλί που μου είχε περισσέψει (ιδέα δεν έχω από που) και ξεκίνησα, πέρασα πόντους... και ήθελα να κάνω και σχέδιο, τρομάρα μου. Δε φτάνει που δεν ξέρω τα βασικά, ήθελα και τσαχπινιές!

Κατ' αρχάς, μέτρησα τους πόντους που ήθελα για το μήκος του μαξιλαριού, αλλά χρησιμοποιήσα τις μεγάλες βελόνες για να γίνει πιο αραιοπλεγμένο, οπότε προέκυψε ένα πλεκτό τεραστίων διαστάσεων σε σχέση μ' αυτο που έπρεπε! Έβγαλα κι ένα σχέδιο (ο Θεός να το κάνει), που όποτε θυμόμουν το ακολουθούσα, όποτε το ξεχνούσα... το ξήλωνα και το ξανάπλεκα... Φαντάζεστε οι τρύπες από τις χαμένες θηλιές.... Και το υπέροχο σχέδιό μου, είχε και πλεξούδες (γιατι ήθελα να το δοκιμάσω κι αυτό) που τη μια την έκανα π.χ στις 8 σειρές, αλλά την επόμενη την ξεχνούσα (και δεν ξαναξηλωσα, συγγνώμη) και την έκανα στις 15 σειρές... Άστα να πανε δηλαδή...

Οπότε έγινε αυτό το περίεργο μαξιλαράκι, με το σχέδιο τελικά να μπαίνει οριζόντια και όχι κάθετα όπως το υπολόγιζα και είναι και πολύ μεγάλο για το μαξιλαράκι και το βλέπω την άνοιξη να πηγαίνει για ξήλωμα....

Χριστουγεννιάτικα στολίδια: Μαλλί

Τα τελευταία χρόνια δεν μπορώ να μπω σε... χριστουγεννιάτικη διάθεση. Ίσα ίσα που θέλω να περάσουν γρήγορα οι γιορτές. Φέτος, όμως, θα  μπορούσα να πω ότι έχω καλή ευκαιρία να στολίσω για πρώτη φορά το σπιτάκι μου. Όυτε μ' αυτό ομως πήρα μπρος. Δεν έχω αποφασίσει τίποτα! Εδώ και μέρες όμως με όλα τα κορδελάκια, κουρελάκια, μαλλιά, νήματα, χαρτάκια και χίλια άλλα υλικά που έχω στο σπίτι, μου ερχόταν ιδέες να φτιάξω χριστουγεννιάτικα στολίδια (αλλά όχι και να τα κρεμάσω). Ξεκίνησα λοιπόν να κάνω δοκιμές με διάφορα υλικά. Και έρχεται το inmycloset ξαφνικά και βγάζει διαγωνισμό, λες και ήταν μεσα στο μυαλό μου!

Θα σας δείχνω λοιπόν τα στολιδια μου τις επόμενες μέρες. Σκέφτηκα επίσης, ότι αφού δεν θα τα στολίσω, ότι δείτε και σας γυαλίσει, στείλτε μου εμαιλ με τη διεθυνση σας να σας στείλω (δωράκι καλέ)

Μεταξύ πλεξίματος (ναι έχω ξεκινήσει ενα πλεκτό - ο Θεός να το κάνει-) και κορδελακίων, έφτιαξα μια μπάλα από μαλλί. Αυτό το πράσινο - χακί είχε περισέψει από μια μπλούζα που είχα πλέξει και τώρα τσαλάκωσα εφιμερίδα για βάση και ξεκίνησα τη μπαλίτσα.

** Οι φωτογραφίες, ξέρω δεν είναι (και δε θα είναι) καλές γενικώς, γιατί συνήθως τα κάνω αφού έχει νυχτώσει (και νυχτώνει και νωρίς). Όσες προλαβαίνω το Σ/Κ, , βγάζω ημέρα!