Felt city

Το βαφτιστήρι μου έκλεισε κιόλας τα δυο! Πόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα σημερινά παιδιά δε λέγεται... Για τα γενέθλιά του, λοιπόν, έφτιαξα κάτι που είχα δει πριν πολύ καιρό και νομίζω πως η ηλικία πλέον είναι κατάλληλη.

Ο μικρός έχει πάρει ήδη δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου, φορτηγού, νταλίκας, λεωφορείου, τρακτέρ, ακόμη και άμαξας, οπότε καιρός ήταν να βγεί στο δρόμο για εξάσκηση! Του έφτιαξα μια μικρή πόλη από τσόχα να κινείται άνετα και στα μαλακά.

Η υλοποίηση γενικά δεν είχε ιδιαίτερες δυσκολίες, αλλά είναι πολύ χρονοβόρα. Πολύ, όμως! Αγόρασα αρχικά πράσινη τσόχα με το μέτρο, για τη βάση. Η δική μου ήταν 1,10 x 0,80 εκ.
Σε ένα κομμάτι χαρτί σχεδίασα αναλογικά τι θα χωρέσει στην πόλη, πόσα σπίτια και περίπου τί διάσταση το καθένα. Ένα νοσοκομείο, μια πυροσβεστική, μια εκκλησία, ένα βενζινάδικο, μια πισίνα, ένα πάρκινγκ, οι δρόμοι και τα σταυροδρόμια.

Μετά, ξεκίνησα τους συνδυασμούς των χρωμάτων με τις τσόχες. Αγόρασα ότι χρώμα βρήκα και δεν βρήκα, έκανα τα σετ κι άρχισα το κόψιμο, σχεδιάζοντας κατευθείαν πάνω στην τσόχα με μολύβι. Έκοψα τα πρώτα και έκανα μια πρόχειρη δοκιμή, να δω αν πραγματικά είναι εντάξει τα μεγέθη και πως φαίνονται πάνω στην πράσινη τσόχα.

Αφού πήγαν όλα καλά, συνέχισα το κόψιμο...

και συνέχισα...
και μπήκα σε λεπτομέρειες...

Σειρά είχε το ράψιμο στο χέρι. Ξεκίνησα από τα μικρά στοιχεία, παράθυρα, πόρτες, διακοσμητικά, λουλούδια κ.ά. Κάπου εκεί, ανέλαβε η μαμά με τη ραπτομηχανή για να ραφτούν όλα αυτά επάνω στην πράσινη τσόχα. Ράβε - ξήλωνε... σπίτια, δημόσια κτήρια, δρόμοι, χαμός!

(Έραψα και το σήμα ανάποδα καταλάθος... ε, μη μας ζητάει και η Shell δικαιώματα)

Έφτασε η ώρα και μπήκαν όλα στη θέση τους, και τέλος ράψαμε ένα ρέλι περιμετρικά με ίδια πράσινη τσόχα, για να είναι πιο σταθερό. Έτσι, απλώνεται στο πάτωμα για να ξεκινήσει το παιχνίδι του και όταν τελειώσει, διπλώνεται και αποθηκεύεται χωρίς να πιάνει χώρο. Ακόμη και μαζί του μπορεί να το πάρει.

Η πόλη "χτίστηκε" επιτέλους και οι δρόμοι δόθηκαν στην κυκλοφορία!

Statement necklace

Όπως έχουμε πεί και σε προηγούμενη ανάρτηση, τα statement necklaces είναι βαρβάτα κολιέ που "θέλουν να πούν" κάτι, όταν το υπόλοιπο σύνολο δε λέει και πολλά από μόνο του.
Τα δικά μου stetement necklaces, λένε ότι δεν πηγαίνω για ψώνια. Μάλιστα τον χειμώνα, η ντουλάπα μου περιορίζεται σε 2-3 σκούρα χρώματα: μαύρο, γκρί, μωβ, άντε και κανένα μπλέ σκούρο, οπότε ανανεώνω την γκαρνταρόμπα μου με αξεσουάρ... Γι' αυτό και τα κολιέ που έχω φτιάξει είναι πολύ περισσότερα από όλα τα άλλα αξεσουάρ.
Μια οικογενειακή φίλη, λοιπόν, μου έδωσε πριν πολύ καιρό αυτά τα τετράγωνα διακοσμητικά στοιχεία που ξήλωσε από κάτι παλιές παντόφλες της. Μέχρι πριν μερικές μέρες πίστευα ότι μπορεί και να μη τα χρησιμοποιήσω ποτε, μέχρι που μου ήρθε η ιδέα! Κολιέ!
Έκανα μερικές δοκιμές για τη διάταξη και βρήκα αυτό που μου άρεσε περισσότερο.

Πάνω σε ένα κομμάτι μαύρη τσόχα άρχισα το ράψιμο και σιγά σιγά έγινε "κέντημα".

Το μόνο που έμενε, ήταν να κόψω την τσόχα γύρω γύρω και να ράψω στο πίσω μέρος μια λεπτή αλυσίδα.

Felt business card holder

Φαντάζομαι έχει τύχει να έχεις χίλιες δουλειές, ένα σωρό εκκρεμότητες και να τα παρατάς όλα γιατί πρέπει να κάνεις όπωσδήποτε μια χειροτεχνία που σου κόλλησε στο μυαλό... ΤΩΡΑ!

Να, δε θα πάρει πολύ χρόνο και είναι τόσο εύκολο και τόοοοοσο γλυκούλι... (παραμιλάω για να δικαιλογηθώ, βεβαίως) και βγάζω στη μέση τα υλικά που χρειάζομαι, στη συγκεκριμένη περίπτωση τσόχα, ύφασμα και κλωστές για να φτιάξω αυτή τη θήκη που είδα εδώ.
Τόση βιασύνη με έπιασε, λοιπόν, που είδα τη φωτογραφία στο pinterest και δεν μπήκα καν στο link να δω τι γίνεται, αλλά ήξερα ότι ήθελα να κάνω αυτή τη θήκη για τις κάρτες που (επιτέλους) τύπωσα.

Διάλεξα 2 τσόχες και ένα από τα αγαπημένα μου υφάσματα, και τις έκοψα στο μέγεθος που ήθελα, ωστε να χωράνε καμιά 10αριά κάρτες και άφησα από τις 3 πλευρές περιθώριο για τις ραφές.

Έκανα ένα βασικό πατρόν για τον πύργο του Άιφελ που τελικά μοιάζει περισσότερο με το γράμμα Α, αλλά δεν πειράζει...
Με τον καιρό, όμως, το ύφασμα αυτό θα ξεφτίσει, οπότε έπρεπε να κάνω και ένα στοιχειώδες στρίφωμα στον πύργο πριν τον ράψω στην τσόχα.

Μετά έραψα τον πύργο πάνω στην γκρι τσόχα με σκούρο χρώμα κλωστή για κάνει αντίθεση και "κέντησα" ένα σημαιάκι στο επάνω μέρος και μια καρδούλα στη μέση με λίγο πιο έντονο χρώμα κλωστή.

Το τελευταίο βήμα ήταν να ράψω τις 2 τσόχες μεταξύ τους από τις 3 πλευρές. Τόσο εύκολο και γρήγορο. Σιγά - σιγά το περιχόμενο της τσάντας μου γίνεται πιο όμορφο και χαρούμενο!

Δυστυχώς, όμως, όσο έφτιαχνα τη θήκη, οι δουλειές δεν τελείωσαν από μονες τους... οπότε... η επόμενη χειροτεχνία μένει για Σαββατοκύριακο!

Πρώτη φορά νονά

Χρόνια Πολλά σε όλους!
Καθυστέρησα λίγο την ανάρτηση (όπως θα καθυστερήσω κι άλλη) γιατί ήθελα πρώτα να παραλάβουν οι ενδιαφερόμενοι και μετά να σας τα δείξω.
Φέτος το Πάσχα, ήμουν επίσημα, πρώτη φορά νονά. Ο πιτσιρίκος είναι μικρός, βέβαια, αλλά τη λαμπάδα του την πήρε.
Είναι στη φάση που εξοικειώνεται με τα ζωάκια και αποφάσισα να του φτιάξω ένα ιπποκαμπάκι!
Βγήκαν στη φόρα οι τσόχες, διάλεξα έντονα χρώματα, ζωγράφισα και το πατρόν στο μέγεθος που ήθελα...

Το έκοψα, το έραψα, το στούμπωσα με υαλοβάμβακα... και κάπου στο σημείο που είναι το κεφάλι του, στρίμωξα και ένα κουδουνάκι και το έραψα για να κλείσει.

Κόλλησα στη λαμπάδα για βάση, σχοινί και στερέωσα με την κορδέλα του τον ιππόκαμπο. Πρόσθεσα κορδελίτσες και φιογκάκι και η πρώτη μου (και πρώτη του) λαμπάδα είναι έτοιμη!

The roof, the roof is on fire... Felt village

Πρίν λίγο καιρό είδα αυτήν τη χειροτεχνία και φυσικά ήθελα να την κάνω. Ευκαιρία, είπα, εν όψη Χριστουγέννων, να κάνω ένα χωριουδάκι έτοιμο να πάρει φωτιά! Τρόπος του λέγειν, δηλαδή, γιατί τα κεράκια που μπαίνουν απο κάτω, είναι με μπαταρία.
Τέτοια κεράκια είχα ήδη, οπότε ξεψάχνισα τις τσόχες μου και βρήκα λίγη άσπρη.
Έκανα ένα σχέδιο (αρχιτεκτονικό θα έλεγα!) για το πρώτο σπιτάκι, μετρώντας αρχικά τις διαστάσεις από το κεράκι μου και το ύψος που ήθελα.

Έκοψα το πατρόν και με αυτό έκοψα και την τσόχα. Εγώ δεν το πέρασα σκληρυντικό υφάσματος, όπως έκανε η κοπέλα, όμως, έραψα όλες τις ακμές του για να κάνει τσακίσεις στα τέσσερα. Αλλιώς γινόταν κυκλικό και έμοιαζε με ...μύλο παρά με σπίτι!

Το ίδιο πατρόν το χρησιμοποίησα για ένα πιο ψηλό σπιτάκι και για ένα πιο χαμηλό.
Η τσόχα μου έφτανε μόνο για 3 και δεν πήγα να πάρω άλλη, οπότε δεν είναι ακριβώς.. χωριό, αλλά συνοικία θα έλεγα.

Όπως και να χει, το βράδυ φαίνονται πολύ ωραία, αν και λίγο spooky γιατί μοιάζει να καίγεται!

Sea creatures flying!

Μάλλον είναι η περίοδος των δώρων, ή μάλλον των μωρών!

Ένας μπέμπης, που λέτε, κουκλί! Ήσυχος ήσυχος και βολικός. Πώς να μην του φτιάξεις δωράκι όμορφο για το δωμάτιό του? Η μαμά, μου είπε ότι το έβαψαν στα χρώματα της θάλασσας, μπλέ, τιρκουάζ και άλλα ωραία, με πολλά ζωάκια.
Έκανα την έρευνά μου κι αποφάσισα να φτιάξω ένα mobile με θαλασσινά. Χταπόδια, τσιπούρες και άλλα (φαγώσιμα και μη...). Σχεδίασα τα πατρόν, διάλεξα μέσα από ένα σωρό τσόχες τους συνδυασμούς και ξεκίνησα το κόψιμο.

Και μετά το ράψιμο. Λίγο πριν τελειώσω το καθένα, το στούμπωσα με υαλοβάμβακα για να αφρατέψει και έραψα μαζί την κορδελίτσα που θα κρεμαστεί.

Από ένα πολυκατάστημα με υλικά για κατασκευές, αγόρασα 2 ξύλινες βέργες, τις οποίες έκοψα στο μέγεθος που ήθελα (50 εκ) και τις έβαψα λευκές. Έκανα μια εγκοπή στο μέσον της καθεμιάς και σταύρωσα τη μια επάνω στην άλλη. Με μια λευκή κορδέλα τύλιξα τις βέργες πολλές φορές και άφησα αρκετή κορδέλα περίσσευμα για να κρεμαστεί από το ταβάνι.
Νομίζω το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν να ισορροπήσω τα "ζωντανά". Από τρία σε κάθε βέργα, λίγο πάνω, λίγο κάτω, λίγο πιο μέσα, λίγο πιο έξω, τα κατάφερα!

Όταν τα βλέπεις από κοντά, είναι σαν να σε κοιτάνε στα μάτια....

Το ετοίμασα για το μακρύ ταξίδι του με το τρένο και επιτέλους έφτασε στον προορισμό του (μαζί με μένα!) Δυστυχώς δεν έβγαλα φωτογραφίες στο δωμάτιο του μικρού που είχε και ωραίο φόντο....

What an animal! Finger puppets...

Ο μπέμπης της προηγούμενης ανάρτησης, όμως, έχει και μια αδερφή ολόκληρη κοπέλα! Πως να την αφήσουμε έτσι... Για το δικό της μικρό δωράκι μου ήρθε άμεσως ιδέα. Δαχτυλοκουκλάκια!
Βρήκα αυτο το site που μας δίνει το πατρόν και έκανα τις ανασκαφές μου στις τσόχες για να βρώ χρώματα και συνδυασμούς.

Διάλεξα ζώο(ν), τσόχα και ξεκίνησα κόψιμο - ράψιμο.
Το πρώτο μου ζωάκι και πιο αγαπημένο, το έκανα λίγο πιο στενό από το πατρόν που είχα, ενώ τα άλλα δυο είναι λίγο πιο... αφράτα.

Όταν τελείωσα το πρώτο, το έβαλα στο δάχτυλό μου να δω αν είναι εντάξει και το πόσο χάρηκα δε λεγεται! Σαν παιδάκι έκανα (έπαιξα και λιγο να σας πω την αλήθεια), τη λάτρεψα την αγελαδίτσα. Την έβγαλα από το χέρι μου, μόνο και μόνο επειδή είχα να ράψω και τα άλλα, το γουρουνάκι και το κοτοπουλάκι.

Ξεκίνησε η φάρμα των ζώων και νομίζω θα φτιάξω κι άλλα (για μένα...)

Felt Balls

Ναι, ήρθε η άνοιξη και ζέστανε ο καιρός, όμως εγώ είχα φτιάξει εδώ και καιρό το πρώτο μου κολιέ με μαλλί τσόχας. Δεν ξέρω αν σας φαίνεται πολύ χειμωνιάτικο αλλά θέλω να σας το δείξω!
Πρώτη φορά καταπιάστηκα με αυτο το υλικό σε αυτή τη μορφή, και μόνο αυτά τα μπαλάκια έχω κάνει ως τώρα. Ήρθε μια φίλη μου και μου έδειξε τον τρόπο και σουλούπωνε αυτά που έφτιαχνα, γιατί αν με άφηνε... ακόμη θα έπλαθα! Υποθέτω πολλοί απο εσάς έχετε κάνει τη διαδικασία και νομίζω υπάρχουν 1-2 διαφορετικοί τρόποι να γίνουν. Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες απο τη διαδικασία, ήταν και αργά το βράδυ.... Θα σας εξηγήσω όμως τον τρόπο που το κάναμε, να μου πείτε κι εσείς την άποψή σας.

Πήραμε το μαλλί το κόψαμε σε ίσα κομμάτια, το δέσαμε περίπου στο κέντρο με μια κλωστίτσα για να κρατήσει στην αρχή και το ανοίξαμε ελαφρα με τα χέρια για να σχηματιστεί μια φουντίτσα.
Σε ένα μπολάκι με καυτό νερό βάλαμε σαπούνι και αρχίσαμε βουτώντας τα χέρια μας στο (καυτό) νερό, να βρέχουμε και να χαιδεύουμε απαλά απαλά τη φουντίτσα από τσόχα, πλάθωντάς την ελαφρά.
Πρέπει να κάνεις 2-3 μπαλίτσες για να βρείς ένα ρυθμό νομίζω, γιατί εγώ το έκανα πολύ αργά και μέχρι να σηματιστεί μπάλα... ξημερώσαμε! Μόλις αρχίζει να σχηματίζεται, όμως, χωρίς να κάνει ζάρες πουθενά ή "ραγάδες" αρχίζεις να βάζεις περισσότερη πίεση και να πλάθεις πιο έντονα, συνεχίζοντας βέβαια να βουτάς τα χέρια στο καυτό σαπουνόνερο. Όταν η μπαλίτσα γίνει πολύ πολύ σφιχτή, επιτέλους έρχεται η ώρα να το ξεπλύνεις καλά με κρύο νερό ξανα και ξανά μέχρι να φύγουν όλες οι σαπουνάδες.
Μας πηρε πολύ περισσότερη ώρα απ' όσο φανταζόμουν και μου φάνηκε πολλή η δουλειά για το αποτέλεσμα. Δηλαδή τόσες ώρες πλάθεις, καίγεσαι, τσουρουφλίζεσαι και καταλήγεις μόνο με 8 μπαλίτσες. Υποθέτω ότι αν το κάνεις συχνά, θα γίνεται και πιο εύκολα, αλλά προς το παρόν το άφησα στην άκρη το μαλλί. Θα μου πείτε έρχεται και καλοκαίρι, τι να το κάνεις... από το φθινόπωρο βλέπουμε...

Πήρα λοιπόν, τις 7 από τις 8 μπαλίτσες και τις πέρασα σε ένα ένα μαύρο μαλλί πλεξίματος για το κολιέ και ανάμεσα έδεσα κομματάκια από χρωματιστό μαλλί.

* Η Σέβη, που κάνει και το μοντέλο, φοράει ένα κασκόλ - εσάρπα που έφτιαξε πολύ ωραίο, πλεγμένο στα χέρια. Έλεγα θα σας το δείξω, αλλά δεν πρόλαβα. Κρατάω το project για το φθινόπωρο, με τα πρώτα κρύα!

Statement necklace...?

Δεν είμαι fashion guru... αλλά βλέπω ότι κυκλοφορούν τελευταία, εκτός των άλλων, τα λεγόμενα statement necklaces. Χωρίς να το έχω ψάξει, έχω καταλάβει από τα λίγα που διάβασα, ότι αν έχεις ένα αδιάφορο ρούχο ή πολύ απλό βρε παιδί μου, χωρίς να κάνει μπαμ αλλά εσύ κάποια στιγμή το θέλεις (το μπαμ!), κάνεις ένα κολιέ υπερπαραγωγή και δηλώνεις την παρουσία σου! Αν δεν έχω καταλάβει καλά κάτι, διορθώστε με, να ξέρω κι εγώ τι μου γίνεται! Έτσι σκέφτηκα κι εγώ, λοιπόν, όταν πήρα μια πρόσκληση από μια φίλη μου για τον γάμο της! Και όλοι ως τώρα παντρέυτηκαν καλοκαίρι, που σκάει ο τζίτζικας και με ένα αέρινο φουστανάκι γινόταν η δουλειά. Τώρα όμως?

Ευτυχώς πρόλαβα τις εκπτώσεις και βρήκα ένα το μικρό μαύρο φόρεμα που δεν είχα ποτέ (χειμωνιάτικο δηλαδή, γιατί το καλοκαιρινό το έχω λιώσει!). Αγγαρεύω και τη μαμά, να μου φτιάξει ένα "φουρό" λίγο πιο μακρύ από το φουστανι με λιλά τούλι να φαίνεται από κάτω. Το μόνο που έλειπε ήταν το κολιέ σε αντίστοιχες αποχρώσεις με το τούλι...
Έχουμε και λέμε... Έψαξα όλη την "προίκα" μου από υφάσματα και βρήκα μερικά ενδιαφέροντα πράγματα. Μια παλιά μακό μπλούζα, ένα κομμάτι τούλι (υπόλοιπο από το φουρό), ένα σατέν ύφασμα σε αποχρώσεις του λιλά μαζί με γκρι, μαύρο και άλλα χρώματα... ένα μωβ κομμάτι βαμβακερού υφάσματος, μια γκρι φόδρα, ένα κομμάτι μαύρο πολυεστερικό ύφασμα από ένα παλιό παντελόνι, μαύρη τσόχα, κουμπιά, 2-3 μαύρες πούλιες.....

Ξεκίνησα με το πατρόν, στρογγυλό, στο μέγεθος που θέλω περίπου το υφασμάτινο λουλούδι μου. Έκοψα ένα σωρό από αυτά! Και από το μακό και από το τούλι... κάθε κομμάτι μακό το έκανα "σάντουιτς" με ένα ίδιο τούλι πάνω και κάτω.

Τώρα αυτά, τα διπλώνω στη μέση και ξανά στη μέση ή στα 3 και τα πιάνω με μια πονταρισιά. Ετοίμασα αρκετά για δυο διαφορετικά λουλούδια. Κρατάω ένα μωβ μακό κυκλάκι για βάση και ράβω τα διπλωμένα "φυλλαράκια" στο κέντρο του, σαν μπουκέτο. Στο δεύτερο λουλούδι, έβαλα λιγότερα και πιο απλωμένα με ένα κουμπί μωβ στο κέντρο, θα τα δείτε παρακάτω.

Κόβω από το εμπριμέ σατέν 3-4 κυκλάκια σε διαφορετικά μεγέθη όμως. Μετά ανάβω ένα κεράκι (για ατμόσφαιρα) και τα καίω περιμετρικά. Προσοχή! Δεν καίγονται όλα τα υφάσματα, πρέπει να έχουν αρκετό νάυλον, αλλιώς παίρνει φωτιά!! Με το κάψιμο, αποφεύγεται το ξέφτισμα και παίρνει μια ελαφριά κλίση το ύφασμα, δεν ξέρω αν φαίνεται καθόλου στη φωτογραφία, το καμμένο είναι το κομματάκι δεξιά.

Την ίδια δουλειά έκανα και με τον μαύρο πολυεστέρα. Έκοψα και το μωβ ύφασμα (χωρίς πατρόν, με το μάτι) σε 2-3 κυκλάκια. Αυτό δεν καίγεται, γιατί είναι βαμβακερό και τα έβαλα εναλλάξ με τα μαύρα, όχι ομόκεντρα όμως (για τσαχπινιά...) και στη μέση ένα διάφανο κουμπάκι.

Και ήρθε η σειρά της φόδρας. Επίσης η συγκεκριμένη δεν καίγεται, οπότε το εκμεταλλαλεύτηκα αλλιώς. Έκοψα μια λωρίδα και τη δίπλωσα στη μέση. Με κλωστή πέρασα σαν τρύπωμα κατά μήκος της φόδρας και κοντά στο δίπλωμα, ωστε να μείνουν τα ξέφτια από την επάνω πλευρά.

Το σούρωσα, και μετά το τύλιξα για να σχηματιστεί  ένα λουλουδάκι, ράβοντάς το στο κέντρο του για να στερεωθεί. Έτοιμο κι αυτό.

Το τελικό στάδιο είναι η συναρμολόγηση. Πήρα ένα κομμάτι μαύρης τσόχας, έβαλα τα λουλούδια μου όπου μου ταίριαξαν στο μάτι καλύτερα και έκοψα την τσόχα γύρω από τη σύνθεση με λίγο περιθώριο περιμετρικά για να φαίνεται και το μαύρο. Έραψα τα λουλούδια στην τσόχα και συμπλήρωσα κι με ένα ασημί- μαύρο κουμπάκι και 1-2 μαύρες πούλιες ενδιάμεσα. Έκανα 2 τρύπες στην τσόχα στα σημεία που θα περνάει η σατέν κορδέλα, μπήκαν και οι ακροδέκτες με το κούμπωμα και έτοιμο! Ουφ, κουράστηκα...

 Αυτό είναι το αποτέλεσμα πάνω στο μαύρο φουστάνι..

*Έχω παραλείψει να βγάλω μερικές φωτογραφίες από τη διαδικασία, αλλά ξεχνιόμουν εν τω μεταξύ! 

Και μ' αυτό, παίρνω μέρος και στο διαγωνισμό του inmycloset για τον "υφασμάτινο" Μάρτιο!


Τέλος, παραλμβάνω με χαρά το βραβείο που μου χάρισαν οι "Χειροποίητες Δημουργίες" και με τη σειρά μου το περνάω σε 5 blogs που έχουν λιγότερους από 200 αναγνώστες
Δυσκολεύτηκα λιγάκι, αλλά τα βρήκα

sudio34E
Stella Creations
Το πλεχτό μπισκότο
Το εργαστήρι της Άσπας
Katerinas sewing stories

Μεγάλη ανάρτηση, συγγνώμη αν σας κούρασα!