Σφραγίδες - custom made

Ξέρετε πώς είναι όταν ψάχνεις δώρο για φίλους σου κι δεν βρίσκεις κάτι πρωτότυπο ή χρήσιμο, πόσο μάλλον όταν οι φίλοι σου μπορούν να φτιάξουν σχεδόν τα πάντα!
Η πρόκληση μεγαλώνει έτσι, και έστυψα το μυαλό μου να βρω ένα πιο προσωπικό δώρο. Η λύση ήρθε από ένα πακετάκι που αγόρασα από το κατάστημα Τiger για να πειρματιστώ, σχετικά με τη χαρακτική. Ένα κομμάτι καουτσούκ που μου έδωσε την ιδέα να φτιάξω custom made σφραγίδες.

Το ένα πακετάκι προορίζοταν για την Άννα του in my closet, οπότε περιελάμβανε κουμπάκια όπωσδήποτε, το "in my closet" και διάφορα άλλα θεματάκια που θα μπορούσε να χρησιμοπoιήσει σε συσκευασίες της, ή άλλες κατασκευές της.

To δεύτερο πακετάκι προοριζόταν για την Αγγελική του poco loco, οπότε είχε σίγουρα το "poco loco", αστεράκια, ζωάκια και ότι άλλο έφερε η έμπνευση της στιγμής.

Συνήθως οι σφραγίδες έχουν μια ξύλινη βάση κι εγώ επειδή δεν είχα την ευχέρεια να έχω όμορφα κομματάκια ξύλου στα μέτρα που ήθελα, αγόρασα από ένα κατάστημα με παιδικά παιχνίδια μια συσκευασία με ξύλινα γράμματα σε κυβάκια.

Το μέγεθός τους ήταν μια χαρά για τις σφραγίδες μου και τις κόλλησα με βενζινόκολλα για μεγαλύτερη σταθερότητα.

Ετοίμασα τα δυο πακετάκια, αλλά καθότι την ώρα εκείνη δεν είχε πια φυσικό φως, οι φωτογραφίες από όλα σφραγιδάκια δεν είναι ευπαρουσίαστες, αλλά η Άννα έβγαλε μια ωραιότατη εδω.

Dream

Πρίν λίγο καιρό η Αριάδνη, του ariadnefromgreece.blogspot.gr για όσους τυχόν δεν την ξέρουν, μας κάλεσε στο σπίτι της για καφέ. Ε, λοιπόν, σας πληροφορώ μόνο καφές δεν ήταν! Θα τα πάρω τα πράγματα από την αρχή όμως.
Με την Αριάδνη γνωριστήκαμε πριν λίγα χρόνια στην κουζίνα της Άννας - inmycloset βεβαίως, και είναι μια γλυκύτατη και υπέροχη γυναίκα. Μας κάλεσε ένα απόγευμα σπίτι της για ένα χαλαρό καφέ όπως είπαμε, αλλά η Αριάδνη είχε άλλα σχέδια για την παρέα. Κατ' αρχάς είχε ετοιμάσει έναν τεράστιο μπουφέ με αλμυρά και γλυκά που δεν μπορούσες να αντισταθείς κι εκεί που έλεγες θα φάω αυτό το γλυκό και θα σταματήσω, ξανάρχιζες μετά από λίγο με κάτι αλμυρό και μετά με ένα γλυκάκι και πάλι από την αρχή...
Δεν σταμάτησε όμως μόνο στο φαγητό. Μας είχε ζητήσει να φέρουμε από ένα μικρό δωράκι, ωραία τυλιγμένο για παίξουμε ένα παιχνίδι έκπληξη. Τα δώρα συγκεντρώθηκαν σε ένα τραπέζι και ζάρια κατρακυλούσαν απο παντού. Όταν τελείωσε ο χρόνος, είχα στα χέρια μου αυτό το αγαπημένο σετ από σφραγίδες που τόσο καιρό γλυκοκοιτούσα, αλλά προσπαθούσα να μην αγοράσω. Η Ευαγγελία - Happy Deck, λοιπόν, το έφερε και είχα την τύχη να το κερδίσω εγώ!

Οι εκπλήξεις όμως, δε σταμάτησαν εδώ. Η Αριάδνη είχε και κάτι ακόμη για μένα. Μου ετοίμασε ένα προσωπικό δώρο, για την επιτυχία μου στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ένα κέντημα στο αγαπημένο μου χρώμα επάνω σε ένα οβάλ τελάρο, με τη λέξη Dream, για να μου θυμίζει ότι δεν πρέπει να σταματάμε να ονειρευόμαστε. Το υπέροχο αυτό δωράκι συνοδευόταν από μια εξίσου ωραία κάρτα με πολύ γλυκά λόγια που με έκαναν να συγκινηθώ.

Η θέση του υπήρχε ήδη στον τοίχο του σπιτιού μου, στον wall of f(r)ame.

Η βραδιά όμως, δεν τελείωσε εκεί. Η Αριάδνη με το Θέμη μας είχαν κι άλλο event. Είχαν στήσει στο σαλόνι τους ολόκληρο σκηνικό για να μας παρουσιάσουν μια παράσταση του Καραγκιόζη. Ο Θέμης είναι ταλέντο και γελάσαμε τόσο πολύ.
Φωτογραφική μηχανή δεν είχα μαζί μου, αλλά και πάλι οι φωτογραφίες δε θα έφταναν για να μπείτε στην ατμόσφαιρα της βραδιάς. Περάσαμε μια υπέροχη βραδιά, γεμάτη εκπλήξεις κι εύχομαι στην Αριάδνη και τον Θέμη να είναι πάντα τόσο αγαπημένοι και ζεστοί άνθρωποι.

Kitty kitty...

Ξέρετε ότι έχω αδυναμία στις γάτες, οπότε όταν θέλω να φτιάξω ένα δώρο και ξέρω ότι ο παραλήπτης έχει τις ίδιες προτιμήσεις, χαίρομαι ιδιαίτερα.

Αυτή ξεκίνησε με ένα πλαστικό μπουκάλι νερού με κομμένο λαιμό. Έριξα μέσα μερικές πέτρες για βάρος και ξεκίνησα να προσθέτω στο επάνω μέρος αρκετές εφημερίδες για όγκο. Με τσαλακωμένες εφημερίδες και χαρτοταινία έκανα και τη βάση για το κεφάλι της. Το ίδιο έκανα και για την ουρά με τη διαφορά ότι χρησιμοποίησα και σύρμα μαζί με τις εφημερίδες για να είναι σταθερή και να της δώσω την κλίση που ήθελα.

Μετά, άρχισε το "χτίσιμο". Πολλές, μα πάρα πολλές στρώσεις με κομματάκια εφημερίδας και ατλακόλ μέχρι να γίνει ομοιόμορφη κι να φτάσω στο αποτέλεσμα που σκεφτόμουν.

Αφού μπήκαν και τα μουστάκια με μαύρη ντίζα, το μόνο που έμενε ήταν να βαφτεί με ακρυλικά χρώματα και σχέδια που αποφάσισα τελυταία στιγμη.

Μπορεί να μου έκανε πείσματα κατά τη φωτογράφιση, αλλά όταν έφτασε στον προορισμό της κάθησε τέλεια στη γωνιά της!

Liberty notebook

Σας είχα δείξει στην ανάρτηση με τις κρεμάστρες, τι ωραία βαμβακερά υφάσματα με λουλουδάκια βρήκα στο κέντρο της Αθήνας. Αυτά είναι, λέει, Liberty ή τύπου Liberty και πήραν το όνομά τους από αυτήν την εταιρία. Τα πήρα, λοιπόν, για διάφορες χειροτεχνίες και τώρα σκέφτηκα να φτιάξω ένα σημειωματάριο για δωράκι. Διάλεξα ένα απο αυτά, μια κορδέλα που να ταιριάζει για σελιδοδείκτη και ένα χαρτόνι σε αντίστοιχη απόχρωση για τα εσώφυλλα.

Το σώμα του βιβλίου το είχα έτοιμο από κάποιες εργασίες που κάναμε στη σχολή, οπότε μέτρησα τα χαρτόνια για τα καπάκια και τη ράχη. Τα κόλλησα με χαρτί craft και κόλλησα το ύφασμα. Στο σώμα του σημειωματαρίου κόλλησα την κορδέλα του σελιδοδείκτη και τα εσώφυλλα. Τελική εργασία η ένθεση του σώματος στα καπάκια και το σημειωματάριο αφού στέγνωσε καλά, μπήκε στη βαλίτσα για ταξιδάκι!

Όπως ίσως καταλάβατε, οι φωτογραφίες από την διαδικασία δεν βγήκαν καθόλου καλές. Ανυπομονώ να αλλάξει η ώρα και να νυχτώνει πιο αργά για να δούμε φως!

Harlequin on top

Όσοι ασχολείστε με χειροτεχνίες θα με καταλάβετε: κάποια πράγματα που φτιάχνεις τα αγαπάς περισσότερο από άλλα... Αυτό έπαθα με τον αρλεκίνο.

Ξεκίνησα να φτιάχνω κάποια δώρα για τις γιορτές και τελειώνοντάς τον απλά δεν μπορούσα να τον αποχωριστώ! Ο παραλήπτης δεν ήξερε τί του φτιάχνω, οπότε τελευταία στιγμή ξεκίνησα άλλο δωράκι για να το αντικαταστήσω.

Άρχισα με απλά πράγματα, μια μπάλα φελιζόλ, λίγο σύρμα και πηλό. Πρώτα έκανα τον κορμό του με το σύρμα και άφησα αρκετό κομμάτι για τα χέρια του, ώστε να περάσει μέσα απο τη μπάλα, να βγεί από το κάτω μέρος για να σχηματίσω μια κυκλική βάση. Αυτό το έκανα σε περίπτωση που το επάνω μέρος βάραινε και η μπάλα θα έπαιρνε τον κατήφορο...

Πριν περάσω, όμως, το σύρμα στο φελιζόλ το σκέπασα από την κορυφή με ένα "φύλλο" από πηλό που άνοιξα. χωρίς να καλύψω ακόμη τη βάση του. Αφού πέρασα το σύρμα, έκανα με αυτό στη βάση της μπάλας μια περιστροφή για ενίσχυση της βάσης και την κάλυψα με τον πηλό.

Με μια μπαλίτσα κι έναν κώνο από πηλό έκανα το κεφάλι και το καπέλο του. Στην άκρη με ένα λεπτό συρματάκι κρέμασα ένα μικρό κουδουνάκι. Με λίγο χαρτί υγείας και ατλακόλ τύλιξα το σύρμα και το άφησα να στεγνώσει. Για τα χεράκια του που είναι μικροσκοπικά, τύλιξα πολύ μικρά ρολά χαρτί υγείας ξεχωριστά για κάθε δάχτυλο και τα κόλλησα ένα - ένα με τσιμπιδάκι για τα φρύδια ώστε να μπουν ακριβώς στη θέση που ήθελα.

Αφού έτριψα όλο τον πηλό με ένα λεπτό γυαλόχαρτο και καθάρισα τη σκόνη, άρχισα να βάφω με ακρυλικά χρώματα. Άλλαξα πολλές φορές γνώμη και έβαψα πολλά στρώματα μέχρι να καταλήξω, αλλά βγήκε τόσο καλός που... χαλάλι του ο χρόνος!

Βιβλιοδεσία & Μεταξοτυπία

Στο πέρασμά μου από το ... άψογα... οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, είχα την τύχη να παρακολουθήσω πολλά ενδιαφέροντα μαθήματα-εργαστήρια στο Τ.Ε.Ι. Τεχνολογίας Γραφικών Τεχνών, που δυστυχώς είτε δεν διδάσκονται πια είτε υπολειτουργούν. Ανάμεσα σ' αυτά τα μαθήματα, λοιπόν, ήταν η μεταξοτυπία και η καλλιτεχνική βιβλιοδεσία. Από τα πιο ενδιαφέροντα εργαστήρια της σχολής με πολλές δυνατότητες εφαρμογής, αλλά πολύ μικρές δυνατότητες επαγγελματικής αποκατάστασης. Έτσι, κράτησα την καλλιτεχνική βιβλιοδεσία σαν χόμπι και τη μεταξοτυπία (λόγω του δύσκολου εξοπλισμού) σαν... ανάμνηση.

Μεταξοτυπία: είναι μια τεχνική εκτύπωσης όπου το μελάνι περνάει δια μέσου της γάζας του τελάρου, πάνω στο προς εκτύπωση αντικείμενο αφού πάνω στη γάζα έχουμε δημιουργήσει το θέμα μας, δηλαδή με διάφορες τεχνικές έχουμε δημιουργήσει ανοικτά και κλειστά μέρη.

από τις σημειώσεις του μαθήματος Μεταξοτυπία Ι, Τ.Ε.Ι.Α.

Μετά από μια συζήτηση που είχαμε πρόσφατα στο μάθημα της χαρακτικής για τη μεταξοτυπία, διαπίστωσα ότι δεν είναι ιδιαιτερα γνωστή αυτή η μέθοδος εκτύπωσης και σκέφτηκα να κάνω ένα μικρό δωράκι με τις σημειώσεις του μαθήματος που είχα από τη σχολή. Έβγαλα φωτοτυπίες, αλλά ήθελα να είναι περιποιημένο το δώρο κι εδώ έρχεται η καλλιτεχνική βιβλιοδεσία.

Χρειάστηκα ατλακόλ, χοντρό χαρτόνι, ύφασμα βιβλιοδεσίας, χαρτί κραφτ και χαρτιά για τα εσώφυλλα.
Αφού μέτρησα τις διαστάσεις των σημειώσεων, προσθέτωντας 5 χιλ επάνω, 5 χιλ. κάτω (ύψος) και 5 χιλ απο τη μια πλευρά μόνο (πλάτος), έκοψα 2 χαρτόνια σε αυτό το μέγεθος για τα εξώφυλλα.
Έκοψα και 2 χαρτόνια για οδηγούς της ράχης του βιβλίου. Μετρώντας τη ράχη των φωτοτυπιών και προσθέτωντας τα πάχη των χαρτονιών από τα καπάκια, έχουμε το πλάτος της ράχης του βιβλίου.
Σε χαρτί κραφτ, σημειώνω αυτές τις διαστάσεις και αφήνω άλλα 2 - 3 εκ. για να κολλήσω εκεί τα εξώφυλλα όπως φαινεται στη φωτογραφία.

Το επόμενο βήμα είναι να κολλήσουμε το ύφασμα με ατλακόλ, προσεκτικά να μην μείνει αέρας ανάμεσα και κάνει ζάρες, ούτε να βγεί η κόλλα από την άλλη πλευρά του υφάσματος και να το λερώσει. Μετά κόβουμε το ύφασμα διαγώνια στις γωνίες για να μη γίνει πολύ χοντρό όταν διπλωθεί και ξεκινάμε να κολλάμε το υπόλοιπο του υφάσματος στο εσωτερικό κομμάτι.

Πρώτα κολλάμε τις μικρές διαστάσεις και μετά τις μεγάλες, με πολύ προσοχή στις γωνίες για να γίνουν όμορφες και κοντά στα ράχη με πίεση ανάμεσα στα χαρτόνια για να κάνουμε τα λούκια, ώστε να ανοίγει το βιβλίο σωστά.

Στο επόμενο βήμα διαλέγουμε χαρτιά για τα εσώφυλλα. Αυτά θα κολληθούν εσωτερικά στα καπάκια και κοντά στη ράχη του σώματος (των φύλλων). Τα κόβουμε σε διάσταση όσο το διπλάσιο του σώματος.

Το σώμα του βιβλίου στη συγκεκριμένη περίπτωση που είναι μεμονωμένα φύλλα, πρέπει να χαραχθεί με μερικές κάθετες εγκοπές στη ράχη, να περαστεί κόλλα κατα μήκος της ράχης και εναλλάξ να βυθίσουμε στις χαραγματιές βαβμακερό σπάγγο που θα συγκρατεί τα φύλλα. Για μεγαλύτερη αντοχή, λόγω έλλειψης κατάλληλων υλικών από την αγορά, κολλάμε κι ένα εξτρα κομμάτι χαρτί κράφτ κατά μήκος της ράχης.

Δυστυχώς, όμως, δεν έχω φωτογραφίες απο αυτό το κομμάτι. Το πρόβλημα είναι ότι με συνεχώς λερωμένα χέρια δεν μπόρεσα να βγάλω αρκετές φωτογραφίες από ολη τη διαδικασία για να καταλάβετε πιο αναλυτικά τα βήματα, αλλά και το ότι είχε ήδη νυχτώσει και πολλές φωτογραφίες βγήκαν χάλια! Επιφυλασσομαι για την επόμενη φορά...

Το σώμα, λοιπόν, κολλάει στα καπάκια με τη βοήθεια των εσωφύλλων. Βάζουμε πρόχειρα χαρτιά/εφημερίδες ανάμεσα στα καπάκια και το σώμα για να τραβήξουν την υγρασία και κανονικά σε αυτο το στάδιο το βιβλίο θα έπρεπε να μπεί σε πρέσα για αρκετές ώρες μέχρι να στεγνώσει. Τη δουλειά, όμως, της πρέσας μπορούν να την κάνουν μια ντάνα βαριά βιβλία που θα τοποθετηθούν επάνω στο βιβλίο που φτιάξαμε, για ένα 24ωρο.

Σχεδόν έτοιμο το βιβλίο, θέλει έναν τίτλο. Τύπωσα τον τίτλο σε διάφορες γραμματοσειρές, αλλά όταν προσπάθησα να το αποτυπώσω στο εξώφυλλο, δεν έπιανε το καρμπόν στο ύφασμα! Αναγκαστικά, το σχεδίασα με μολύβι στο περίπου και το έβαψα με ακρυλικό χρώμα.

Ένα τέτοιο δώρο, όμως, δεν μπορεί να μην έχει μια χειροποίητη συσκευασία, οπότε έφτιαξα ένα φάκελο από χαρτί κραφτ στο οποίο είχα τυπώσει κόκκινες καρδιές και παραδόδηκε το δώρο χέρι με χέρι!

New year's gifts

Πέρασαν αρκετές μέρες απο την προηγούμενη ανάρτηση, ήρθαν οι γιορτές, έφυγαν...κι εγώ έκανα ένα διάλειμμα από όλα, εκτός από τις χειροτεχνίες βεβαίως. Έφτιαξα διάφορα πράγματα αυτό το διάστημα και ξεκινάω με τα δώρα.

Τις μέρες των γιορτών τα δώρα έχουν την τιμητική τους και εγώ είχα παραγγελία να ετοιμάσω 2-3 δωράκια για το καλό της νέας χρονιάς.
Είχα σκεφτεί να φτιάξω κάτι με πηλό, αλλά αντί για γούρια σε γιορτινό στυλ, προτίμησα να φτιάξω, όπως και πέρσι, κάτι πιο ελεύθερο που να μπορεί κάποιος να το έχει στο σπίτι του όλο το χρόνο ή/και για πολλά χρόνια.
Το πρώτο, βγήκε εύκολα γιατί είχα το θέμα: της αρέσουν τα καραβάκια για Χριστουγεννιάτικο στόλισμα, αντί δέντρου. Έφτιαξα ένα πατρόν για καραβάκι, έκοψα τον πηλό σύμφωνα με το πατρόν και στο επάνω μέρος προσάρμοσα ένα συρμάτινο κρεμασταράκι από σύρμα. Από το ίδιο σημείο στερέωσα κι ένα πιο λεπτό σύρμα και αφού πέρασα μερικές χάντρες, το στερέωσα στις άκρες του καραβιού, πρίν στεγνώσει ο πηλός βέβαια. Αφού στέγνωσε το καραβάκι μετά από μερικές μέρες, το έτριψα ελαφρώς με γυαλόχαρτο για να λειάνω την επιφάνεια. Με ακρυλικά χρώματα και σφουγγαράκι ξεκίνησα το βάψιμο πρώτα με τις πιο ανοιχτές αποχρώσεις και με λίγη προσθήκη μαύρου, πέρασα τις άκρες και τις εγκοπές με τις πιο σκούρες αποχρώσεις. Για να ολοκληρωθεί, θέλει δυο-τρείς κορδέλες και μαζί με τις ευχές μου είναι έτοιμο για να κρεμαστεί.

Για το δεύτερο δώρο, αν και δεν είχα κάποια προτίμηση ή κανένα στοιχείο για την παραλήπτρια, μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω ένα συρμάτινο κλαδάκι πάνω σε πέτρα. Σύρμα αλπακά, μια πέτρα και πηλός.

Ξεκίνησα με τα φύλλα, που με παίδεψαν λιγάκι, και με το υπόλοιπο σύρμα έδεσα την πέτρα στη βάση του κλαδιού.

Εδώ, έρχεται να μπεί ο πηλός για να καλύψει τη βάση και να τη σταθεροποιήσει. Βάφοντάς τον σε δυο-τρείς αποχρώσεις γκρι, τελικά μοιάζει με πέτρα!

Το κλαδάκι, όμως, μου φάνηκε πολύ "ξερό" οπότε τύλιξα με κόκκινο βαμβακερό νήμα τον κορμό του. Άλλη μια κορδέλα, διακοσμητικά στοιχεία και έφυγε!

Εύχομαι οι παραλήπτες τους να έχουν μια υπέροχη χρονιά!

Craft supplies exchange

Το in my closet, πριν λίγο καιρό είχε μια φοβερή ιδέα για τους crafters ανά την Ελλάδα. Αποφάσισε να μας ξεσηκώσει και να κάνουμε μια ανταλλαγή υλικών χειροτεχνίας.
Η συμμετοχή ήταν μεγάλη (πάνω από 120 άτομα) και η Άννα μας οργάνωσε στην εντέλεια. Ο καθένας συμπλήρωσε αρχικά μια φόρμα όπου δήλωνε τι υλικά χειροτεχνίας έχει σε περίσσευμα και μπορεί να χαρίσει, όπως και τι υλικά θα προτιμούσε να παραλάβει, τι γλυκό λιγουρεύεται και άλλα τέτοια. Το inmycloset έκανε το ταίριασμα (απορώ δηλαδή πως έβγαλε άκρη...) σε ζευγάρια έτσι ώστε ο παραλήπτης να μην ξέρει ποιός είναι ο αποστολέας-ξωτικό του, μέχρι να παραλάβει το δέμα! Όταν ετοίμαζε κάποιος το δέμα, ανέβαζε φωτογραφία στη σελίδα, και βέβαια έγινε χαμός με τις προβλέψεις...
Αναλυτικά e-mails πηγαινοερχόταν με άκρα μυστικότητα για να μην αποκαλυφθούν στους παραλήπτες, οι αποστολείς τους και στα ταχυδρομεία οι ουρές έφταναν ως τα πεζοδρόμια.

Εγώ, λοιπόν, είχα να στείλω δέμα σε μια κοπέλα στην Αθήνα, η οποία ασχολείται με πολλές χειροτεχνίες και το αγαπημένο της χρώμα είναι το φούξια.
Έψαξα ντουλάπια, μπαούλα, κουτιά, αποθήκες και βρήκα τα πράγματα που θα μπορούσα να της στείλω.
Τσόχα στο αγαπημένο της χρώμα και άλλα δυο χρώματα, κίτρινο μαλλί felt, διάφορα κουμπιά από το κουτί της γιαγιάς μου, κορδέλες σατέν, χειροποίητα στολιδάκια από γύψο για να τα βάψει και να τα χρησιμοποιήσει όπως θέλει, ένα φούξια μολύβι αστραφτερό και πηνιόσυρμα. Φυσικά έβαλα γλυκά που της αρέσουν, χειροποίητο δώρο μια καρφίτσα από τσόχα και μια χειροποίητη κάρτα.

Όλα αυτά τα συσκεύασα σε ένα κουτί, έφτιαξα και ένα περιτύλιγμα της προκοπής για το ταχυδρομείο και το πήρε η καλή κυρία στα ΕΛ.ΤΑ. να το στείλει στον προορισμό του.

Μετά από μερικές μέρες έφτασε σε μένα το ειδοποιητήριο για να παραλάβω το δικό μου δέμα. Ήρθε Παρασκευή, όμως, κι έπρεπε να περιμένω ατελείωτες ώρες μέχρι τη Δευτέρα που θα πήγαινα να το πάρω. Με καταρρακτώδη βροχή και κρύο πήγα στα ΕΛ.ΤΑ. Δευτέρα πρωί-πρωί και η υπάλληλος μου είπε ότι είχε για μένα αυτό το χαρούμενο πακετάκι, καθώς ήταν τυλιγμένο με χαρτί γεμάτο αγιοβασιλάκια! Άνοιξα το δέμα μου και ενθουσιάστηκα τόσο πολύ. Είχε μέσα ένα σωρό φούντες σε τόσο ωραία χρώματα, washi tapes (που τόοοοσο πολύ μου αρέσουν), νήμα βαμβακερό σε μωβ χρώμα, χαντρούλες, ένα κομμάτι ύφασμα, κουδουνάκια, φελούς από μπουκάλια, χειροποίητα χριστουγεννιάτικα στολίδια, κάρτα με ευχές και ένα κουτί με γλυκά υπερπαραγωγή!

Τώρα, με αυτά που παράλαβα πρέπει να φτιάξω κάτι μέχρι την παραμονή των Χριστουγέννων και οι ιδέες στο μυαλό μου πάνε κι έρχονται...

Η εμπειρία ήταν υπέροχη! Ευχαριστώ πολύ την Άννα που μας ξεσηκώνει και τα κορίτσια που είχαμε πάρε-δώσε

Fluffy wram necklace, the purple one.

Με αφορμή αυτό το πράσινο μαλλιαρό κολιέ που έφτιαξα πριν λίγο καιρό, μου ζήτησε μια κοπέλα να της φτιάξω ένα μακρύ, σε αποχρώσεις του μωβ. Άρχισα, λοιπόν να ψάχνω μαλλί από μαγαζί σε μαγαζί και τελικά βρήκα στις αποχρώσεις που ήθελα, αλλά να είναι και λίγο παχύ, δηλαδή για βελόνες 6mm. για να γίνει αφράτο.

Μου αρέσει πολύ ο συνδυασμός μωβ με πράσινο, και ξεκίνησα να πλέκω έτσι, αλλά στην πορεία άλλαξα γνώμη και κατέληξα σε μωβ με σκούρο φούξια.
Έπλεξα για κάθε χρώμα τέσσερεις σειρές, να γίνει βαρβάτο. Για το δέσιμο, ήθελα κάτι πιο στυλάτο και πήρα μεταξωτά κορδελάκια σε διάφορες αποχρώσεις μωβ, φούξια και σκούρο πράσινο, κουμπάκι και γυάλινες χαντρούλες. Δέσε - λύσε, ξαναδέσε...

Ένα τέτοιο κολιέ, όμως, δεν μπαίνει σε οποιαδήποτε συσκευασία. Και τότε μου ήρθε η ιδέα! Πήρα ένα λευκό χαρτί, το δίπλωσα και το κόλλησα ωστέ να γίνει ένας μεγάλος φάκελος και να χωράει μέσα το κολιέ.
Βρήκα ένα πατρόν για κέντημα με ένα μεγάλο τριαντάφυλλο και με βάση αυτό, ζωγράφισα πάνω στον φάκελο, το τριαντάφυλλο με τις ξυλομπογιές μου. Δεν ξέρετε πόσο  μου άρεσε! Με το κέντημα μπορεί να μην έχω καλές σχέσεις, αλλά αυτό ήταν αλλιώς.

Οπότε το πακετάκι παραδόθηκε έτσι!

Felt city

Το βαφτιστήρι μου έκλεισε κιόλας τα δυο! Πόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα σημερινά παιδιά δε λέγεται... Για τα γενέθλιά του, λοιπόν, έφτιαξα κάτι που είχα δει πριν πολύ καιρό και νομίζω πως η ηλικία πλέον είναι κατάλληλη.

Ο μικρός έχει πάρει ήδη δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου, φορτηγού, νταλίκας, λεωφορείου, τρακτέρ, ακόμη και άμαξας, οπότε καιρός ήταν να βγεί στο δρόμο για εξάσκηση! Του έφτιαξα μια μικρή πόλη από τσόχα να κινείται άνετα και στα μαλακά.

Η υλοποίηση γενικά δεν είχε ιδιαίτερες δυσκολίες, αλλά είναι πολύ χρονοβόρα. Πολύ, όμως! Αγόρασα αρχικά πράσινη τσόχα με το μέτρο, για τη βάση. Η δική μου ήταν 1,10 x 0,80 εκ.
Σε ένα κομμάτι χαρτί σχεδίασα αναλογικά τι θα χωρέσει στην πόλη, πόσα σπίτια και περίπου τί διάσταση το καθένα. Ένα νοσοκομείο, μια πυροσβεστική, μια εκκλησία, ένα βενζινάδικο, μια πισίνα, ένα πάρκινγκ, οι δρόμοι και τα σταυροδρόμια.

Μετά, ξεκίνησα τους συνδυασμούς των χρωμάτων με τις τσόχες. Αγόρασα ότι χρώμα βρήκα και δεν βρήκα, έκανα τα σετ κι άρχισα το κόψιμο, σχεδιάζοντας κατευθείαν πάνω στην τσόχα με μολύβι. Έκοψα τα πρώτα και έκανα μια πρόχειρη δοκιμή, να δω αν πραγματικά είναι εντάξει τα μεγέθη και πως φαίνονται πάνω στην πράσινη τσόχα.

Αφού πήγαν όλα καλά, συνέχισα το κόψιμο...

και συνέχισα...
και μπήκα σε λεπτομέρειες...

Σειρά είχε το ράψιμο στο χέρι. Ξεκίνησα από τα μικρά στοιχεία, παράθυρα, πόρτες, διακοσμητικά, λουλούδια κ.ά. Κάπου εκεί, ανέλαβε η μαμά με τη ραπτομηχανή για να ραφτούν όλα αυτά επάνω στην πράσινη τσόχα. Ράβε - ξήλωνε... σπίτια, δημόσια κτήρια, δρόμοι, χαμός!

(Έραψα και το σήμα ανάποδα καταλάθος... ε, μη μας ζητάει και η Shell δικαιώματα)

Έφτασε η ώρα και μπήκαν όλα στη θέση τους, και τέλος ράψαμε ένα ρέλι περιμετρικά με ίδια πράσινη τσόχα, για να είναι πιο σταθερό. Έτσι, απλώνεται στο πάτωμα για να ξεκινήσει το παιχνίδι του και όταν τελειώσει, διπλώνεται και αποθηκεύεται χωρίς να πιάνει χώρο. Ακόμη και μαζί του μπορεί να το πάρει.

Η πόλη "χτίστηκε" επιτέλους και οι δρόμοι δόθηκαν στην κυκλοφορία!