Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

Χτύπα τον...αλύπητα

Τον αλπακά...τον κόψαμε, τον σφυριλατήσαμε με το ειδικό σφυράκι, του κάναμε και μια βάση, τον κολλήσαμε και έγινε δαχτυλίδι.



 Αυτό μόνο σφυριλατήθηκε και στριφογύρισε από το κακό του

Αυτά τα ολίγα για σήμερα!

12 σχόλια:

  1. ειναι φοβερο!!! μ φαινεται δυσκολο υλικο ποσο μαλλον που τον σφυρηλατησατε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η δυσκολία εξαρτάται κυρίως από το πάχος του μετάλλου και φυσικά τα κατάλληλα εργαλεία κάνουν τη... ζωή πιο εύκολη!!!

      Διαγραφή
  2. τι ωραια δαχτυλιδακια!!το πρωτο μου αρεσει παρα πολυ!!!Καλη βδομαδα με περισσοτερες δημιουργιες!!!φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ! Το πρώτο, αν και λίγο μεγάλο για τα δάχτυλά μου, το έχω φορέσει αρκετά και επειδή είναι ουδέτερο, μπορείς να το συνδυάσεις με ότι θέλεις ;)

      Διαγραφή
  3. Πωπω, μόνο η λέξη "σφυριλατήσαμε" με κούρασε! Το δεύτερο πολύ μου άρεσε, πολύ ιδιαίτερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χα χα ! Κι όμως Βιβή, ήταν το πιο χαλαρωτικό κομμάτι! Τέτοια εκτόνωση...

      Διαγραφή
  4. σου αρεσει σαν εργασια; αυτη η επαφη με το μεταλο και τα σφυρια και τις κολλησεις;

    το δαχτυλιδι ειναι παρα πολυ ομορφο και αυτο το ''χτυπητο'' παντα με γοητευε :)

    φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στέλλα, το μέταλλο μου άρεσε σαν υλικό, δεν τρελαινομαι βεβαια, αλλά σου δίνει κάποιες δυνατότητες που δύσκολα τις βρίσκεις σε άλλα υλικά. Έχει κι αυτό τη χάρη του. Αυτό που σίγουρα δε μου αρέσει ΚΑΘΟΛΟΥ είναι η κόλληση κι εκείνο το καλάι με το κολλητήρι και τη μπόχα που βγάζει... πολύ ζόρι στη χρήση του, δε μου έβγαινε σχεδόν τίποτα σωστά!

      Διαγραφή
  5. Πολύ όμορφα. Μπράβο. Μ'αρέσει το μέταλλο σαν υλικό αλλά λίγο το φοβάμαι.. Μάλλον δεν ήρθε ακόμα η ώρα του!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγγελικη, δε σε φοβάμαι, θα έρθει η ώρα του και θα τα καταφερεις άψογα !

      Διαγραφή