Αντί τούρτας...

Γρήγορα, έρχονται επισκεψεις και θέλεις να κάνεις κάτι στο άψε-σβήσε! Τι κάνεις...

Ετοιμάζεις σε 10 λεπτά το μείγμα από τον κορμό με oreo που είπαμε εδώ, τον μοιράζεις σε ψηλά ποτήρια ή μπολ παγωτού και το αφήνεις για λίγο στο ψυγείο να σφίξει.
Χτυπάς ένα στραγγιστό γιαούρτι ( ή τυρι - κρέμα) με 5-7 κουταλίες της σούπας ζάχαρη άχνη. Βάζεις στο κέντρο του μπολ μια φράουλα που είναι και της εποχής, απο πάνω μια στρώση της κρέμας που έφτιαξες και πασπαλίζεις με χρωματιστή τρούφα για να κάνεις και το εφέ σου!

Γρήγορα έναν ...κορμό!!

Πιο εύκολο γλυκό δε γίνεται. Τη συνταγή μου την έδωση μια φίλη και την εκτέλεσα με την πρώτη ευκαιρία. Τρία υλικά, λίγα λεπτά προετοιμασία και άπειρη απόλαυση.
Το λέω, και νιώθω τη γλύκα στο στόμα...

• 2 κουβερτούρες (2Χ125 γρ)
• 1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
• σχεδόν ένα πακέτο μπισκότα τύπου oreo

Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπαιν μαρί, προσθέτουμε το ζαχαρούχο ανακατεύοντας και σπάμε μέσα τα μπισκότα σε κομμάτια με τα χέρια. Τέλος. Είδατε τι εύκολο?
Για να δώσουμε το σχήμα του κορμού, το βάζουμε σε λαδόκολλα ή/και αλουμινόχαρτο. Μπαίνει στο ψυγείο για λίγο να σφίξει (όχι ότι δεν τρώγεται κι έτσι βεβαίως βεβαίως...)

Banoffee - gourmet

Ο τίτλος της συνταγής έλεγε "Banoffee - gourmet". Λέω κι εγώ, δεν έχω κάνει ποτέ banoffee, αλλά έχω ακούσει καλά σχόλια από φίλους που δοκίμασαν. Δεν μου ήρθε όμως η ιδέα έτσι ξεκάρφωτα. Το inmycloset άνοιξε διαγωνισμό Φεβρουαρίου με θέμα τα γλυκά. Επίσης την Κυριακή, είχαμε μάζωξη για ένα δοκιμαστικό προ-συνεδριακό workshop. Έτσι, ετοιμάζω το γλυκό, συμμετέχω στην κλήρωση και πηγαίνω το γλυκό στο workshop, να χουμε να τρώμε. Μ΄ ένα σμπάρο, δυο τριγόνια!!!
Βρήκα μια συνταγή εδώ και είχα ήδη τα υλικά σπίτι. Δεν είναι η κλασσική συνταγή απ' ότι κατάλαβα, αλλά μου άρεσε.
Ξεκινάμε

Ως συνήθως, στη φωτογραφία ξεχνάω κάποιο υλικό, οπότε έχουμε:

• 1 πακέτο πτι-μπερ (ολόκληρο)
• 150 γρ (περίπου) βούτυρο λιωμένο
• 1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
• 3-4 μπανάνες λιγο ώριμες
• 1 κουτί τυρί-κρέμα (~200 γρ)
• 5-6 κουτ. σουπας ζάχαρη άχνη
• καρύδια (προαιρετικά, για γαρνιτούρα)

Τρίβουμε τα μπισκότα και ανακατεύουμε όπως κάνουμε για τη βάση του cheesecake. Τα στρώνουμε στο ταψάκι-φόρμα και το βάζουμε στο ψυγειο λίγο να δέσει.

Οι περισσότεροι λένε ότι βράζεις ένα κουτί ζαχαρούχο γάλα (παντα σκεπασμένο με νερό) σχεδόν για 3 ώρες για να κάνεις την καραμέλα. Εμένα μου φαίνεται α) λίγο παρακινδυνευμένο, μια και μπορεί να σκάσει, αν δεν το έχεις μόνιμα καλυμμένο με νερό και ξεχαστείς β) πολυέξοδο και χρονοβόρο... μα 3 ωρες???
Ο άλλος τρόπος που ξέρω, είναι να αδειάσεις το ζαχαρούχο στην κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά και να ανακατεύεις μέχρι να γίνει καραμέλα. Εντάξει, ανακατεύεις συνέχεια (ειδικά εγώ που δεν είμαι έμπειρη, δεν εμπιστεύτηκα να το αφήσω καθόλου μηπως και κολλήσει), αλλά γίνεται πιο γρήγορα και είναι πιο ασφαλές. Όταν το βγάλεις είναι λίγο πιο σκούρο από τη φωτο, αλλά δεν είναι σκούρο καφέ, γιατί όταν κρυώσει σκουραίνει και σφίγγει κι άλλο.

Τα υπόλοιπα στάδια δεν τα φωτογράφησα, είχε νυχτώσει, θα σας τα περιγράψω. Απλώνεις την καραμέλα πάνω από το μπισκότο και από πάνω τις μπανανες κομμένες σε φέτες, καλύπτοντας όλο το ταψάκι. Σε ένα μπολ, χτυπάμε το τυρί-κρέμα με 5 ή 6 κουταλιές άχνη. Το δικό μου φάνηκε πολύ σφιχτό και πρόσθεσα λίγο γάλα. Απλώνουμε πάνω από τις μπανάνες και διακοσμούμε με καρύδια ή ότι άλλο θέλουμε. Καλό είναι να μείνει αρκετές ώρες στο ψυγείο πριν σερβιριστεί.

Δυστυχώς όπως είπα, θα το πήγαινα στο workshop, οπότε δεν μπορούσα να κοψω κομμάτι για να δείτε το εσωτερικό του!
Αυτά τα ολίγα σήμερα

Ταρτάκια + Merenda = ♥

Ε, δεν γίνεται να πας με άδεια χέρια.... Όπως είδατε η Άννα του inmycloset, μας κάλεσε στο προχριστουγεννιάτικο workshop. Ευκαιρία βρήκα κι εγώ να πειραματιστώ και να αξιοποιήσω τουλάχιστον ένα pin απο το pinterest! Είχα βρεί λοιπόν, αυτή τη συνταγή σε αυτο το site με τα ταρτάκια nutella και ξεκίνησα να την κάνω.
Στην πορεία είδα τι προέκυψε και τι αλλαγές θα ήθελα...

Πρωτο πρωτο και πιο σημαντικό θέμα.... η nutella. Ξέρω ότι έχει φανατικούς θαυμαστές εκεί έξω, αλλά εγώ είμαι ξακάθαρα παιδί της Merenda και δεν την αλλάζω!
Η αρχική συνταγή, τώρα, μετράει με κούπες, αλλά υπάρχει το γνωστό πρόβλημα: δεν ξέρεις ακριβώς τις ποσότητες. Δε θα με πείραζε αυτό σε άλλη περίπτωση, αλλά εδώ δεν ήξερα ακριβώς και το μέγεθος που χρησιμοποίησε για τα ταρτάκια και γενικώς λίγο θολό το τοπίο για το πόσα έβγαιναν. Το πρόβλημά μου ηταν μήπως βγούν λίγα κομμάτια για τις δικές μου φόρμες που ξεκάθαρα από την φωτογραφία, ήταν πιο μεγάλες από τις δικές της.

Τελοσπάντων μ' αυτά και μ' αυτά ξεκίνησα. Παρακάτω σας δίνω την πρωτότυπη συνταγή και μέσα σε παρένθση τις δικές μου αλλαγές.

• 1 κούπα βούτυρο μαλακό
• 1 κούπα ζάχαρη
• 1 κούπα ζάχαρη καστανή (προτιμώ λιγότερη, ίσως 1/2 κούπα)
• 2 αβγα
• 2 κουτ. γλυκου εκχύλισμα βανίλιας
• 3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις (εγώ σίγουρα χρειάστηκα περισσότερο, γιατι δεν ξεκολλούσε με τίποτα η ζύμη για να γίνουν μπαλακια)
• 1 κουτ. γλ. μπεκιν
• 1/2 κουταλάκι αλάτι
• 1 βαζο nutella ή 12 κουταλιές ανά παρτίδα (merenda λεμε, και ακριβώς επειδή δεν ήξερα ποσότητες.... και το ένα μέτριο μεγέθους βαζο που πηρα δεν έφτασε ουτε για αστείο, έτρεχα Κυριακάτικα στο ψιλικατζίδικο για συμπλήρωμα.... συνολικά χρειάστηκα περίπου 900 γραμμάρια)
• καρύδια για ντεκόρ ή ότι άλλο θέλετε

Ναι, πρώτα πρέπει να βουτυρώσεις τα φορμάκια σου, γιατί είναι πολλά! Και μετά να τα αλευρώσεις. Προθερμαίνεις το φούρνο περίπου 170-180 Κελσίου.
Ανακατεύεις καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη και προσθέτεις τα αβγά, τη βανίλια και σταδιακά το αλεύρι, το μπέκιν και το αλάτι.

Κάνεις μπαλάκια με τη ζύμη ανάλογα, προφανώς, με το μέγεθος από τα φορμάκια σου. Αυτή λέει, τα ψήνεις λιγάκι, τα βγάζεις και κάνεις με σφηνοπότηρο το βαθούλωμα στο κέντρο. Εγώ τα ψιλομορφοποίησα απο πριν, για να ψηθούν πιο ομοιόμορφα και στο εσωτερικό τους. Έκανα δοκιμές με το χρόνο, γιατί δεν είχα όσα φορμάκια χρειαζόταν γι αυτήν την ποσότητα ζύμης και χρησιμοποίησα 2-3 ειδών με διαφορετικα μεγέθη. Περίπου στα 20 λεπτά ήταν ο δικός μου χρόνος, χωρίς να ξεροψηθούν. Όταν τα έβγαλα, μπορούσα άνετα να ζουλήξω το ταρτάκι δηλαδή.

Τα γεμίζεις με merenda, βάζεις κι ένα καρύδι προαιρετικά,τρώς το πρώτο οπως καίει από το φούρνο, και τα υπόλοιπα τα σκεπάζεις με μια πετσέτα για να μη τα βλέπεις και τα φας ! Με τα δικά μου φορμάκια, βγήκαν περίπου 20 κομμάτια

Πω, πω, τι τα θυμηθηκα τωρα και με επιασε λιγούρα...

*τωρα που τα βλέπω.. μερικά βγήκαν λίγο στραπατσαρισμένα..... άνοιξαν τα χαρτινα φορμακια

Σοκολατάκια...easy woman!

Δεν νομίζω να είχα διαβάσει κάπου αντίστοιχη συνταγή...αν πάλι το διάβασα και δεν το θυμάμαι... τι να πω.... το γήρας ου γαρ έρχεται μονον...
Το θέμα είναι ότι έχω μεγάλη αδυναμία στη σοκολάτα. Όχι όμως όποια κι όποια... στη ΓΑΛΑΚΤΟΣ. Δηλαδή να πέφτω στα πατώματα από τη λιγούρα, αλλά την υγείας, μήτε που θα την αγγίξω, είναι πολύ πικρή για μένα. Τη λευκή, πάλι, τη βρίσκω πολύ γλυκιά, χωρίς να σου δίνει αυτή τη θεεική γεύση της σοκολάτας... Στο σπίτι μου λοιπόν, δεν αντέχει σοκολάτα πέραν του 1/2ωρου (και πολύ λέω).
Τη λύση τη βρήκα στα συστατικά.... Έχω σχεδόν πάντα σοκολάτα κουβερτούρα και λευκή σοκολάτα, να μου λύσουν τα χέρια όταν χρειαστώ εκτάκτως γλυκάκι για επισκέψεις!

Η συνταγή δεν έχει δόσεις, γιατί από την πρώτη φορά που το επιχείρησα, το έκανα με το μάτι.
3-4 υλικά όλα κι όλα

• σοκολάτα λευκή
• μπισκότα τύπου "oreo"
• σοκολάτα υγείας
• φουντούκια (προαιρετικά)

Πήρα μια σοκολάτα λευκή (νομίζω είναι περίπου 180 γραμ) την έλιωσα σε μπαιν μαρί.
 

4-5 μπισκότα τύπου "oreo" τα έκανα θρίψαλα στο μπλεντερ και τα έριξα στη λιωμένη σοκολάτα.

Ανακάτεμα μέχρι να γίνει μια μάζα (δεν είναι και πολύ εμφανίσιμο στην όψη το μίγμα) και με κουταλάκι του γλυκου (ή & 2 κουταλάκια για ευκολία) βάζουμε στις χάρτινες θηκούλες.

Αν δεν έχουμε θήκες, απλώνουμε ένα αλουμινόχαρτο πάνω σε ένα δίσκο, και αφήνουμε περίπου ένα κουταλάκι από το μίγμα για κάθε σοκολατάκι. Βάζουμε κι ένα φουντούκι σε κάθε σοκολατάκι και τα αφήνουμε να κρυώσουν τελείως (εγώ τα βάζω στο ψυγείο, για να είναι τελείως παγωμένα για το επόμενο στάδιο).
Αφού έχουν παγώσει, πρίν τα βγάλουμε απο το ψυγείο, λιώνουμε σε μπαιν μαρί την κουβερτούρα. Δεν μπορώ να σας πω ποσότητα, πάλι με το μάτι υπολογίζω, εξαρτάται και το μέγεθος απο τα σοκολατάκια και τον αριθμό τους.

Τα βγάζουμε από το ψυγείο κι αν τα έχουμε στις θηκούλες, ρίχνουμε την κουβερτούρα από πάνω μέχρι να καλυφθεί όλο.

Αν τα έχουμε στο αλουμινόχαρτο, παίρνουμε ένα - ένα τα σοκολατάκια, με 2 κουταλάκια του γλυκού, τα ρίχνουμε στην κουβερτούρα, τα γυρνάμε να καλυφθούν ολόκληρα (λίγο γρήγορα για να μη λιώσει η λευκή σοκολάτα όταν μπεί στη ζεστη κουβαρτούρα) και τα αφήνουμε ξανά στο αλουμινόχαρτο.
Τα αφήνουμε να κρυώσουν και... τα καταβροχθίζουμε πρίν έρθουν οι επισκέψεις και τα φάνε ολα!!!!!

**Sorry για τις φωτογραφίες, δεν είναι και πολύ της προκοπής, αλλά είχε νυχτώσει και έπρεπε το άλλο πρωί να παραδώσω τα σοκολατάκια!

Επίσης διαπίστωσα ότι πέρασαν κι όλας 3 χρόνια από τότε που ξεκίνησα αυτό το blog.... Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009... τι γρήγορα που περναει ο καιρός...αχ...

Μηλόπιτα, η εύκολη.

Κι εκεί που κάθομαι κι αναρωτιέμαι.... γιατί οι άνθρωποι λένε πράγματα που δεν τα εννοούν ή δεν τα πιστεύουν.... για να εκτονωθώ, είπα να κάνω μια μηλόπιτα στο άψε-σβήσε! Τη συνταγή την είχα βρεί στο roy joy, αλλά εγώ πρόσθεσα καρύδια και σταφίδες.
Έκανα λίγο λιγότερη ποσότητα, γιατί ξέρω ότι μάλλον μόνη μου θα την καταβροχθίσω! Είναι πανεύκολη και το κυριότερο....δε λερώνεις πολλά σκεύη, οπότε μέχρι να ψηθεί, τα έχεις πλύνει κι όλας.

Κι ενα κουιζ: Μαντέψτε ποιο βασικο υλικό λείπει από την πρώτη φωτο.....

 

Liquer

Σήμερα έχει λικέρ από κράνα. Ο αύγουστος είναι η εποχή τους και για πρώτη φορά αποφάσισα να κάνω λικέρ. Κυκλοφορούν διάφορες συνταγές, αλλα εγώ θα ακολουθήσω την οικογενειακή συνταγη, όπως το έκανε ο παππούς μου κι όπως το κάνει η μαμά μου. Μ αρέσει πάρα πολύ και ειδικά τα κρύα βράδια του χειμώνα, είναι ότι πρέπει!

Υλικά
1 σακουλάκι κράνα (~ 1 κιλό)
800 γρ. ζάχαρη λευκή κρυσταλλική
ξυλάκι κανέλας ~ 5 εκ
10 γαρύφαλλα
~ 300 ml κονιάκ (εξαρτάται από το κονιάκ και το πόσο δυνατό το θέλετε)

Αγόρασα λοιπόν τα κράνα και αφού τα έπλυνα ελαφρώς, τα έβαλα μαζί με τη ζάχαρη, την κανέλα και τα γαρύφαλλα. Τα χώρισα σε 2 γυάλινα καθαρά βάζα (του 1 λιτρου το καθένα) που κλείνουν με μεταλλικό καπάκι αεροστεγώς. Τα έβγαλα στο μπαλκόνι να τα βλέπει ο ήλιος όσο περισσότερο γίνεται. Τις πρώτες μέρες μέχρι να διαλυθεί τελείως η ζάχαρη, πρέπει ή να ανακινούμε τα βάζα μέχρι να ξεκολλήσει η ζάχαρη απο την πάτο ή να τα αφήνουμε για λίγο αναποδογυρισμένα. ΠΡΟΣΟΧΗ ομως, τα καπάκια πρέπει να κλείνουν πάρα πολύ καλά, γιατί θα αρχίσει να τρέχει σιρόπι απ έξω και θα μαζευτούν μυρμήγκια!

Αφού μέινουν τα βάζα στον ήλιο για ~ 1 μήνα, θα  τα ανοίξω, θα προσθέσω το κονιάκ, θα τα κλείσω και θα τα αφήσω πάλι στον ήλιο περίπου για 15- 20 μέρες - οπότε και θα έχει λιγοστέψει και ο ήλιος... :(
Τέλος, θα τα περάσω από ένα σουρωτήρι, θα τα βάλω σε γυάλινα μπουκάλια ή καράφες και θα έχουμε ένα υπέροχο λικέρ! Όποιος θέλει να δοκιμάσει... η πρόσκληση είναι ανοιχτή!

Piri piri chicken

Ιδέα δεν έχω τι είναι το piri piri.
Ο συνάδελφος όμως που δοκίμασε να το κάνει, μου είπε τα καλύτερα λόγια....
Η συνταγή είναι του Jamie Oliver από το "30λεπτα γεύματα" και για όσους θέλουν τη συνταγή εδώ (στα αγγλικά).
Δεν κάναμε το πλήρες γευμα, παραλείψαμε το επιδόρπιο και τη σαλάτα. Κάναμε όμως μερικές παρεμβάσεις. Δεν βάλαμε τις καυτερές πιπεριές στο κοτόπουλο και λόγω έλειψης φούρνου μικροκυμάτων, βράσαμε τις πατάτες.
Είναι όμως γευστικότατα, πάρα πολύ εύκολα και γρήγορα! Βέβαια, επειδή παράλληλα ξεκινήσαμε κάτι ψιλο...χειροτεχνιούλες.... αφήσαμε το κοτόπουλο ...λιγάααακι παραπάνω στο φούρνο!