Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Βιβλιοδεσία & Μεταξοτυπία

Στο πέρασμά μου από το ... άψογα... οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, είχα την τύχη να παρακολουθήσω πολλά ενδιαφέροντα μαθήματα-εργαστήρια στο Τ.Ε.Ι. Τεχνολογίας Γραφικών Τεχνών, που δυστυχώς είτε δεν διδάσκονται πια είτε υπολειτουργούν. Ανάμεσα σ' αυτά τα μαθήματα, λοιπόν, ήταν η μεταξοτυπία και η καλλιτεχνική βιβλιοδεσία. Από τα πιο ενδιαφέροντα εργαστήρια της σχολής με πολλές δυνατότητες εφαρμογής, αλλά πολύ μικρές δυνατότητες επαγγελματικής αποκατάστασης. Έτσι, κράτησα την καλλιτεχνική βιβλιοδεσία σαν χόμπι και τη μεταξοτυπία (λόγω του δύσκολου εξοπλισμού) σαν... ανάμνηση.

Μεταξοτυπία: είναι μια τεχνική εκτύπωσης όπου το μελάνι περνάει δια μέσου της γάζας του τελάρου, πάνω στο προς εκτύπωση αντικείμενο αφού πάνω στη γάζα έχουμε δημιουργήσει το θέμα μας, δηλαδή με διάφορες τεχνικές έχουμε δημιουργήσει ανοικτά και κλειστά μέρη.
από τις σημειώσεις του μαθήματος Μεταξοτυπία Ι, Τ.Ε.Ι.Α.

Μετά από μια συζήτηση που είχαμε πρόσφατα στο μάθημα της χαρακτικής για τη μεταξοτυπία, διαπίστωσα ότι δεν είναι ιδιαιτερα γνωστή αυτή η μέθοδος εκτύπωσης και σκέφτηκα να κάνω ένα μικρό δωράκι με τις σημειώσεις του μαθήματος που είχα από τη σχολή. Έβγαλα φωτοτυπίες, αλλά ήθελα να είναι περιποιημένο το δώρο κι εδώ έρχεται η καλλιτεχνική βιβλιοδεσία.

Χρειάστηκα ατλακόλ, χοντρό χαρτόνι, ύφασμα βιβλιοδεσίας, χαρτί κραφτ και χαρτιά για τα εσώφυλλα.
Αφού μέτρησα τις διαστάσεις των σημειώσεων, προσθέτωντας 5 χιλ επάνω, 5 χιλ. κάτω (ύψος) και 5 χιλ απο τη μια πλευρά μόνο (πλάτος), έκοψα 2 χαρτόνια σε αυτό το μέγεθος για τα εξώφυλλα.
Έκοψα και 2 χαρτόνια για οδηγούς της ράχης του βιβλίου. Μετρώντας τη ράχη των φωτοτυπιών και προσθέτωντας τα πάχη των χαρτονιών από τα καπάκια, έχουμε το πλάτος της ράχης του βιβλίου.
Σε χαρτί κραφτ, σημειώνω αυτές τις διαστάσεις και αφήνω άλλα 2 - 3 εκ. για να κολλήσω εκεί τα εξώφυλλα όπως φαινεται στη φωτογραφία.


Το επόμενο βήμα είναι να κολλήσουμε το ύφασμα με ατλακόλ, προσεκτικά να μην μείνει αέρας ανάμεσα και κάνει ζάρες, ούτε να βγεί η κόλλα από την άλλη πλευρά του υφάσματος και να το λερώσει. Μετά κόβουμε το ύφασμα διαγώνια στις γωνίες για να μη γίνει πολύ χοντρό όταν διπλωθεί και ξεκινάμε να κολλάμε το υπόλοιπο του υφάσματος στο εσωτερικό κομμάτι.

Πρώτα κολλάμε τις μικρές διαστάσεις και μετά τις μεγάλες, με πολύ προσοχή στις γωνίες για να γίνουν όμορφες και κοντά στα ράχη με πίεση ανάμεσα στα χαρτόνια για να κάνουμε τα λούκια, ώστε να ανοίγει το βιβλίο σωστά.


Στο επόμενο βήμα διαλέγουμε χαρτιά για τα εσώφυλλα. Αυτά θα κολληθούν εσωτερικά στα καπάκια και κοντά στη ράχη του σώματος (των φύλλων). Τα κόβουμε σε διάσταση όσο το διπλάσιο του σώματος.


Το σώμα του βιβλίου στη συγκεκριμένη περίπτωση που είναι μεμονωμένα φύλλα, πρέπει να χαραχθεί με μερικές κάθετες εγκοπές στη ράχη, να περαστεί κόλλα κατα μήκος της ράχης και εναλλάξ να βυθίσουμε στις χαραγματιές βαβμακερό σπάγγο που θα συγκρατεί τα φύλλα. Για μεγαλύτερη αντοχή, λόγω έλλειψης κατάλληλων υλικών από την αγορά, κολλάμε κι ένα εξτρα κομμάτι χαρτί κράφτ κατά μήκος της ράχης.

Δυστυχώς, όμως, δεν έχω φωτογραφίες απο αυτό το κομμάτι. Το πρόβλημα είναι ότι με συνεχώς λερωμένα χέρια δεν μπόρεσα να βγάλω αρκετές φωτογραφίες από ολη τη διαδικασία για να καταλάβετε πιο αναλυτικά τα βήματα, αλλά και το ότι είχε ήδη νυχτώσει και πολλές φωτογραφίες βγήκαν χάλια! Επιφυλασσομαι για την επόμενη φορά...


Το σώμα, λοιπόν, κολλάει στα καπάκια με τη βοήθεια των εσωφύλλων. Βάζουμε πρόχειρα χαρτιά/εφημερίδες ανάμεσα στα καπάκια και το σώμα για να τραβήξουν την υγρασία και κανονικά σε αυτο το στάδιο το βιβλίο θα έπρεπε να μπεί σε πρέσα για αρκετές ώρες μέχρι να στεγνώσει. Τη δουλειά, όμως, της πρέσας μπορούν να την κάνουν μια ντάνα βαριά βιβλία που θα τοποθετηθούν επάνω στο βιβλίο που φτιάξαμε, για ένα 24ωρο.

Σχεδόν έτοιμο το βιβλίο, θέλει έναν τίτλο. Τύπωσα τον τίτλο σε διάφορες γραμματοσειρές, αλλά όταν προσπάθησα να το αποτυπώσω στο εξώφυλλο, δεν έπιανε το καρμπόν στο ύφασμα! Αναγκαστικά, το σχεδίασα με μολύβι στο περίπου και το έβαψα με ακρυλικό χρώμα.





Ένα τέτοιο δώρο, όμως, δεν μπορεί να μην έχει μια χειροποίητη συσκευασία, οπότε έφτιαξα ένα φάκελο από χαρτί κραφτ στο οποίο είχα τυπώσει κόκκινες καρδιές και παραδόδηκε το δώρο χέρι με χέρι!


Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

New year's gifts


Πέρασαν αρκετές μέρες απο την προηγούμενη ανάρτηση, ήρθαν οι γιορτές, έφυγαν...κι εγώ έκανα ένα διάλειμμα από όλα, εκτός από τις χειροτεχνίες βεβαίως. Έφτιαξα διάφορα πράγματα αυτό το διάστημα και ξεκινάω με τα δώρα.

Τις μέρες των γιορτών τα δώρα έχουν την τιμητική τους και εγώ είχα παραγγελία να ετοιμάσω 2-3 δωράκια για το καλό της νέας χρονιάς.
Είχα σκεφτεί να φτιάξω κάτι με πηλό, αλλά αντί για γούρια σε γιορτινό στυλ, προτίμησα να φτιάξω, όπως και πέρσι, κάτι πιο ελεύθερο που να μπορεί κάποιος να το έχει στο σπίτι του όλο το χρόνο ή/και για πολλά χρόνια.
Το πρώτο, βγήκε εύκολα γιατί είχα το θέμα: της αρέσουν τα καραβάκια για Χριστουγεννιάτικο στόλισμα, αντί δέντρου. Έφτιαξα ένα πατρόν για καραβάκι, έκοψα τον πηλό σύμφωνα με το πατρόν και στο επάνω μέρος προσάρμοσα ένα συρμάτινο κρεμασταράκι από σύρμα. Από το ίδιο σημείο στερέωσα κι ένα πιο λεπτό σύρμα και αφού πέρασα μερικές χάντρες, το στερέωσα στις άκρες του καραβιού, πρίν στεγνώσει ο πηλός βέβαια. Αφού στέγνωσε το καραβάκι μετά από μερικές μέρες, το έτριψα ελαφρώς με γυαλόχαρτο για να λειάνω την επιφάνεια. Με ακρυλικά χρώματα και σφουγγαράκι ξεκίνησα το βάψιμο πρώτα με τις πιο ανοιχτές αποχρώσεις και με λίγη προσθήκη μαύρου, πέρασα τις άκρες και τις εγκοπές με τις πιο σκούρες αποχρώσεις. Για να ολοκληρωθεί, θέλει δυο-τρείς κορδέλες και μαζί με τις ευχές μου είναι έτοιμο για να κρεμαστεί.


Για το δεύτερο δώρο, αν και δεν είχα κάποια προτίμηση ή κανένα στοιχείο για την παραλήπτρια, μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω ένα συρμάτινο κλαδάκι πάνω σε πέτρα. Σύρμα αλπακά, μια πέτρα και πηλός.


Ξεκίνησα με τα φύλλα, που με παίδεψαν λιγάκι, και με το υπόλοιπο σύρμα έδεσα την πέτρα στη βάση του κλαδιού.


Εδώ, έρχεται να μπεί ο πηλός για να καλύψει τη βάση και να τη σταθεροποιήσει. Βάφοντάς τον σε δυο-τρείς αποχρώσεις γκρι, τελικά μοιάζει με πέτρα!


Το κλαδάκι, όμως, μου φάνηκε πολύ "ξερό" οπότε τύλιξα με κόκκινο βαμβακερό νήμα τον κορμό του. Άλλη μια κορδέλα, διακοσμητικά στοιχεία και έφυγε!

Εύχομαι οι παραλήπτες τους να έχουν μια υπέροχη χρονιά!

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Handmade craft/christmas card

Η ανταλλαγή υλικών που οργάνωσε το inmycloset, ολοκληρώθηκε επιτυχώς! Έφτασε το πακέτο που έστειλα στην κοπέλα, αλλά έφτασε και η κάρτα που έφτιαξα για το inmycloset.


Όταν ήμουν μικρή, καθόμασταν οικογενειακώς και φτιάχναμε χριστουγεννιάτικες κάρτες για τις θείες μου στην Αθήνα. Χρωματιστά χαρτιά, κόλλες, χρυσόσκονη, χαμός! Ήταν πολύ ωραία διαδικασία αλλά εκ των πραγμάτων, κάποια στιγμή σταματήσαμε. Κάθε φορά, λοιπόν, που αποφασίζω να φτιάξω μια κάρτα και μάλιστα χριστουγεννιάτικη πηγαίνω λίγο πίσω στο χρόνο...

Τώρα η κάρτα που ήθελα να φτιάξω θα ήταν χριστουγεννιάτικη, αλλά ήμασταν όλοι "συνάδελφοι" crafters που λέει και η Άννα, οπότε σκέφτηκα να τα συνδυάσω. Χριστουγεννιάτικο θέμα απ' έξω, θέμα χειροτεχνία από μέσα.
Πήρα πρόχειρα χαρτιά, σχεδίασα κι έκοψα ψαλίδια, μαλλιά, κουβάρια, πινέλα, βάζα κι έκανα δοκιμές, γιατί δεν ήθελα μια απλή κάρτα, αλλά μια pop-up, απ'αυτές που πετάγονται όταν τις ανοίγεις. Καλά, μη φανταστείτε ότι πετάγεται και ο ουρανός με τ' άστρα, ένα απλό σχεδιάκι.


Αποφάσισα να φτιάξω μια κούκλα μαλλί και δυο βελόνες γιατί με βόλεψε περισσότερο στο σχήμα, να ανοιγοκλείνει σωστά. Μέτρησα, ξαναμέτρησα διαστάσεις και πήρα μπεζ ανοιχτό χαρτόνι για το εσωτερικό. Σχεδίασα με μολύβι το κουβάρι και τις 2 βελόνες.


Με ένα κοπίδι, έκοψα το περίγραμμα αφήνωντας μόνο τις τέσσερεις γωνίες που συγκρατούν το σχέδιο στη βάση του όταν ανοίγει η κάρτα. Με χρώματα ακουαρέλας, έβαψα το σχεδιάκι ενώ έβαλα ανάμεσα ένα πρόχειρο κομμάτι χαρτί για να μη βάψω και το υπόλοιπο χαρτόνι μου.


Όσο στέγνωνε το εσωτερικό κομμάτι της κάρτας, έπιασα να φτιάξω το εξωτερικό - χριστουγεννιάτικο. Απλά πράγματα εδώ, έκοψα πράσινο σκούρο χαρτόνι, περιμετρικά λίγο μεγαλύτερο από το μπέζ χαρτόνι. Σε ένα λευκό χαρτόνι σχεδίασα με μολύβι τρία σπιτάκια, έκοψα το περίγραμμα κι έβαψα μόνο τα παράθυρά τους. Το κόλλησα στην μπροστινή πλευρά της κάρτας και με λευκό μολύβι έφτιαξα τελίτσες για χιόνι. Έξτρα διακόσμηση (για να δοκιμάσω το καινούριο μου περφορατέρ!) τα τρία λευκά αστεράκια από το ίδιο χαρτόνι.


Εν τω μεταξύ στέγνωσε το κουβάρι και έμεινε μόνο η "συναρμολόγηση". Τσάκισα προσεκτικά τα σημεία του εσωτερικού χαρτιού για να διπλώνει σωστά το κουβάρι προς τα έξω και κόλλησα το υπόλοιπο στο πράσινο χαρτόνι.


Εύκολο ε;
Εκεί που παιδεύτηκα πάρα πολύ, όπως πάντα, ήταν στις ευχές που θα έγραφα μέσα...
Καλές Γιορτές, λοιπόν!

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Craft supplies exchange


Το in my closet, πριν λίγο καιρό είχε μια φοβερή ιδέα για τους crafters ανά την Ελλάδα. Αποφάσισε να μας ξεσηκώσει και να κάνουμε μια ανταλλαγή υλικών χειροτεχνίας.
Η συμμετοχή ήταν μεγάλη (πάνω από 120 άτομα) και η Άννα μας οργάνωσε στην εντέλεια. Ο καθένας συμπλήρωσε αρχικά μια φόρμα όπου δήλωνε τι υλικά χειροτεχνίας έχει σε περίσσευμα και μπορεί να χαρίσει, όπως και τι υλικά θα προτιμούσε να παραλάβει, τι γλυκό λιγουρεύεται και άλλα τέτοια. Το inmycloset έκανε το ταίριασμα (απορώ δηλαδή πως έβγαλε άκρη...) σε ζευγάρια έτσι ώστε ο παραλήπτης να μην ξέρει ποιός είναι ο αποστολέας-ξωτικό του, μέχρι να παραλάβει το δέμα! Όταν ετοίμαζε κάποιος το δέμα, ανέβαζε φωτογραφία στη σελίδα, και βέβαια έγινε χαμός με τις προβλέψεις...
Αναλυτικά e-mails πηγαινοερχόταν με άκρα μυστικότητα για να μην αποκαλυφθούν στους παραλήπτες, οι αποστολείς τους και στα ταχυδρομεία οι ουρές έφταναν ως τα πεζοδρόμια.

Εγώ, λοιπόν, είχα να στείλω δέμα σε μια κοπέλα στην Αθήνα, η οποία ασχολείται με πολλές χειροτεχνίες και το αγαπημένο της χρώμα είναι το φούξια.
Έψαξα ντουλάπια, μπαούλα, κουτιά, αποθήκες και βρήκα τα πράγματα που θα μπορούσα να της στείλω.
Τσόχα στο αγαπημένο της χρώμα και άλλα δυο χρώματα, κίτρινο μαλλί felt, διάφορα κουμπιά από το κουτί της γιαγιάς μου, κορδέλες σατέν, χειροποίητα στολιδάκια από γύψο για να τα βάψει και να τα χρησιμοποιήσει όπως θέλει, ένα φούξια μολύβι αστραφτερό και πηνιόσυρμα. Φυσικά έβαλα γλυκά που της αρέσουν, χειροποίητο δώρο μια καρφίτσα από τσόχα και μια χειροποίητη κάρτα.


Όλα αυτά τα συσκεύασα σε ένα κουτί, έφτιαξα και ένα περιτύλιγμα της προκοπής για το ταχυδρομείο και το πήρε η καλή κυρία στα ΕΛ.ΤΑ. να το στείλει στον προορισμό του.


Μετά από μερικές μέρες έφτασε σε μένα το ειδοποιητήριο για να παραλάβω το δικό μου δέμα. Ήρθε Παρασκευή, όμως, κι έπρεπε να περιμένω ατελείωτες ώρες μέχρι τη Δευτέρα που θα πήγαινα να το πάρω. Με καταρρακτώδη βροχή και κρύο πήγα στα ΕΛ.ΤΑ. Δευτέρα πρωί-πρωί και η υπάλληλος μου είπε ότι είχε για μένα αυτό το χαρούμενο πακετάκι, καθώς ήταν τυλιγμένο με χαρτί γεμάτο αγιοβασιλάκια! Άνοιξα το δέμα μου και ενθουσιάστηκα τόσο πολύ. Είχε μέσα ένα σωρό φούντες σε τόσο ωραία χρώματα, washi tapes (που τόοοοσο πολύ μου αρέσουν), νήμα βαμβακερό σε μωβ χρώμα, χαντρούλες, ένα κομμάτι ύφασμα, κουδουνάκια, φελούς από μπουκάλια, χειροποίητα χριστουγεννιάτικα στολίδια, κάρτα με ευχές και ένα κουτί με γλυκά υπερπαραγωγή!


Τώρα, με αυτά που παράλαβα πρέπει να φτιάξω κάτι μέχρι την παραμονή των Χριστουγέννων και οι ιδέες στο μυαλό μου πάνε κι έρχονται...

Η εμπειρία ήταν υπέροχη! Ευχαριστώ πολύ την Άννα που μας ξεσηκώνει και τα κορίτσια που είχαμε πάρε-δώσε

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Fluffy wram necklace, the purple one.

Με αφορμή αυτό το πράσινο μαλλιαρό κολιέ που έφτιαξα πριν λίγο καιρό, μου ζήτησε μια κοπέλα να της φτιάξω ένα μακρύ, σε αποχρώσεις του μωβ. Άρχισα, λοιπόν να ψάχνω μαλλί από μαγαζί σε μαγαζί και τελικά βρήκα στις αποχρώσεις που ήθελα, αλλά να είναι και λίγο παχύ, δηλαδή για βελόνες 6mm. για να γίνει αφράτο.


Μου αρέσει πολύ ο συνδυασμός μωβ με πράσινο, και ξεκίνησα να πλέκω έτσι, αλλά στην πορεία άλλαξα γνώμη και κατέληξα σε μωβ με σκούρο φούξια.
Έπλεξα για κάθε χρώμα τέσσερεις σειρές, να γίνει βαρβάτο. Για το δέσιμο, ήθελα κάτι πιο στυλάτο και πήρα μεταξωτά κορδελάκια σε διάφορες αποχρώσεις μωβ, φούξια και σκούρο πράσινο, κουμπάκι και γυάλινες χαντρούλες. Δέσε - λύσε, ξαναδέσε...


Ένα τέτοιο κολιέ, όμως, δεν μπαίνει σε οποιαδήποτε συσκευασία. Και τότε μου ήρθε η ιδέα! Πήρα ένα λευκό χαρτί, το δίπλωσα και το κόλλησα ωστέ να γίνει ένας μεγάλος φάκελος και να χωράει μέσα το κολιέ.
Βρήκα ένα πατρόν για κέντημα με ένα μεγάλο τριαντάφυλλο και με βάση αυτό, ζωγράφισα πάνω στον φάκελο, το τριαντάφυλλο με τις ξυλομπογιές μου. Δεν ξέρετε πόσο  μου άρεσε! Με το κέντημα μπορεί να μην έχω καλές σχέσεις, αλλά αυτό ήταν αλλιώς.

Οπότε το πακετάκι παραδόθηκε έτσι!



Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Felt city

Το βαφτιστήρι μου έκλεισε κιόλας τα δυο! Πόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα σημερινά παιδιά δε λέγεται... Για τα γενέθλιά του, λοιπόν, έφτιαξα κάτι που είχα δει πριν πολύ καιρό και νομίζω πως η ηλικία πλέον είναι κατάλληλη.

Ο μικρός έχει πάρει ήδη δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου, φορτηγού, νταλίκας, λεωφορείου, τρακτέρ, ακόμη και άμαξας, οπότε καιρός ήταν να βγεί στο δρόμο για εξάσκηση! Του έφτιαξα μια μικρή πόλη από τσόχα να κινείται άνετα και στα μαλακά.


Η υλοποίηση γενικά δεν είχε ιδιαίτερες δυσκολίες, αλλά είναι πολύ χρονοβόρα. Πολύ, όμως! Αγόρασα αρχικά πράσινη τσόχα με το μέτρο, για τη βάση. Η δική μου ήταν 1,10 x 0,80 εκ.
Σε ένα κομμάτι χαρτί σχεδίασα αναλογικά τι θα χωρέσει στην πόλη, πόσα σπίτια και περίπου τί διάσταση το καθένα. Ένα νοσοκομείο, μια πυροσβεστική, μια εκκλησία, ένα βενζινάδικο, μια πισίνα, ένα πάρκινγκ, οι δρόμοι και τα σταυροδρόμια.

Μετά, ξεκίνησα τους συνδυασμούς των χρωμάτων με τις τσόχες. Αγόρασα ότι χρώμα βρήκα και δεν βρήκα, έκανα τα σετ κι άρχισα το κόψιμο, σχεδιάζοντας κατευθείαν πάνω στην τσόχα με μολύβι. Έκοψα τα πρώτα και έκανα μια πρόχειρη δοκιμή, να δω αν πραγματικά είναι εντάξει τα μεγέθη και πως φαίνονται πάνω στην πράσινη τσόχα.


Αφού πήγαν όλα καλά, συνέχισα το κόψιμο...


και συνέχισα...
και μπήκα σε λεπτομέρειες...


Σειρά είχε το ράψιμο στο χέρι. Ξεκίνησα από τα μικρά στοιχεία, παράθυρα, πόρτες, διακοσμητικά, λουλούδια κ.ά. Κάπου εκεί, ανέλαβε η μαμά με τη ραπτομηχανή για να ραφτούν όλα αυτά επάνω στην πράσινη τσόχα. Ράβε - ξήλωνε... σπίτια, δημόσια κτήρια, δρόμοι, χαμός!

(Έραψα και το σήμα ανάποδα καταλάθος... ε, μη μας ζητάει και η Shell δικαιώματα)


Έφτασε η ώρα και μπήκαν όλα στη θέση τους, και τέλος ράψαμε ένα ρέλι περιμετρικά με ίδια πράσινη τσόχα, για να είναι πιο σταθερό. Έτσι, απλώνεται στο πάτωμα για να ξεκινήσει το παιχνίδι του και όταν τελειώσει, διπλώνεται και αποθηκεύεται χωρίς να πιάνει χώρο. Ακόμη και μαζί του μπορεί να το πάρει.


Η πόλη "χτίστηκε" επιτέλους και οι δρόμοι δόθηκαν στην κυκλοφορία!

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Fluffy warm necklace, the green one.

Θυμάστε αυτό το ζεστό, χειμωνιάτικο κολιέ που είχα φτιάξει από μαλλί;
Αποφάσισα να φτιάξω ακόμη ένα με την ίδια τεχνική, αλλά διαφορετικό σχέδιο. Με άλλο χρώμα μαλλί που ταιριάζει σχεδόν με όλα τα χειμωνιάτικα ρούχα μου, έπλεξα στα δάχτυλα μια αλυσίδα, ώστε να βγαίνουν 3-4 σειρές για ένα κοντό κολιέ.
Όλα καλά ως εδώ αλλά προκύπτει το πρόβλημα της συναρμολόγησης, πώς να το δέσω, τι κούμπωμα να χρησιμοποιήσω, τι υλικά...
Έφτιαξα 2 κρικάκια από χοντρό σύρμα ορείχαλκου για να πιάσω τις δυο άκρες, αλλά ως εκεί. Έμεινε έτσι για αρκετό καιρό.


Μέχρι που πήγα στη xeirotexnika και βρήκα στο ίδιο χρώμα ένα κορδόνι από felt οπότε βρέθηκε η λύση για το δεύτερο μισό!
Με κάτι ανασκαφές μέσα στο κουτί με τα κουμπιά, ανακάλυψα και αυτά τα μεγάλα ξύλινα για μοντγκόμερι που ήταν ότι πρέπει για κούμπωμα.
Μία τεχνική, λοιπόν, τρία διαφορετικά στυλ κολιέ!