Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Workshop: Cover a box!


Να 'μαστε πάλι στην κουζίνα του in my closet για να ντύσουμε κουτιά αυτή τη φορά!
Φαντάζομαι έχετε καταλάβει πόσο πολύ μου αρέσει να ντύνω κουτιά και δεν ήταν δυνατόν να λείπω από το workshop της Άννας.
Όπως κάθε crafter που σέβεται τον εαυτό της, η Άννα έχει μαζέψει διάφορα υφάσματα και την γκάμα συμπλήρωσαν προσφορές φίλων και συγγενών.
Καθε μία, λοιπόν, διάλεξε ένα κουτί και ύφασμα ανάλογα με το γούστο της. Η ατλακόλ έρεε άφθονη και τα πινέλα πήραν φωτιά...




Κάποιοι έκαναν υπερπαραγωγές


Εγώ διάλεξα ένα πολύ λεπτό πουά ύφασμα σε ανοιχτό χρώμα για να ταιριάζει στη βιβλιοθήκη που θα μπεί το κουτί και το διακόσμησα με μια δαντέλα από τις πολλές υπέροχες δαντέλες της Άννας.


Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Coptic stitch bookbinding


Ξεκινώντας τα μαθήματα της βιβλιοδεσίας και συζητώντας με αρκετό κόσμο τον τελευταίο καιρό, διαπίστωσα ότι πολλοί ενδιαφέρονται για τη βιβλιοδεσία. Από τη χαρά μου, λοιπόν, άρχισα να πειραματίζομαι ως συνήθως και να δοκιμάζω διαφορετικούς τρόπους βιβλιοδεσίας, διαφορετικά υλικά, τεχνικές κ.ά.
Κι επειδή ως γνωστόν όλα γίνονται πιο ωραία όταν έχεις παρέα, είπα στην φίλη και co-crafter Άννα από το in my closet να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να ράψουμε ένα σημειωματάριο με Coptic stitch (ή Κοπτική βιβλιοδεσία στα ελληνικά).
Διαλέξαμε ανοιξιάτικα υφάσματα για τα εξώφυλλα, χρωματιστά canson χαρτόνια για το σώμα του βιβλίου σε διάφορες αποχρώσεις και χρωματιστό κηρωμένο νήμα για το ράψιμο.



Κόψαμε & διπλώσαμε τα χαρτιά μας, ντύσαμε τα εξώφυλλα, τρυπήσαμε και ξεκινήσαμε το ράψιμο!
Τι ωραία διαδικασία το ράψιμο και ειδικά σε αυτήν την τεχνική όπου φαίνεται η αλυσίδα του νήματος στη ράχη και αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο του βιβλίου.





Η Άννα διάλεξε δύο χρώματα νήμα, οπότε έγινε ακόμη πιο εντυπωσιακό.



Και το δικό μου.



Η Άννα έβγαλε τις πιο ωραίες φωτογραφίες που βλέπετε, περάσαμε μια πολύ δημιουργική Κυριακή & θα το επαναλάβουμε σύντομα.

Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

1st Bookbinding Workshop!


Φέτος από την αρχή της "σχολικής χρονιάς" καταπιάστηκα με διάφορα πράγματα, έμαθα πολλά, πειραματίστηκα πάρα πολύ και μου άνοιξε η όρεξη για ακόμη περισσότερα!
Μέσα σε αυτό το κλίμα, λοιπόν, αποφάσισα να κάνω κι εγώ κάτι. Να οργανώσω ένα μίνι εργαστήριο βιβλιοδεσίας.

Ξεσκόνισα λίγο τις σημειώσεις της σχολής, είδα αρκετά βιντεάκια, μάζεψα δείγματα για τα υλικά και ξεκίνησα το πρώτο πειραματικό τμήμα με τις "συμμαθήτριές" από τη χαρακτική.
Πέντε μαθήματα χρειάστηκαν με πολλή δουλειά, για να ολοκληρώσει ο καθένας ένα βιβλίο, αλλά νομίζω άξιζε τον κόπο!



Διάλεξαν υπέροχα υφάσματα και το κάθε βιβλίο έχει το δικό του στυλ.




Όλοι φύγαμε από το εργαστήριο, έχοντας μάθει κάτι. Οι συμμετέχοντες πήραν μια μικρή γεύση βιβλιοδεσίας κι εγώ οργανώθηκα καλύτερα για το επόμενο τμήμα που θα ξεκινήσει σύντομα!

Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

Ομπρέλες τέλος! Βάλτε τις ποδιές σας

Μετά από μια αποχή ολίγων ημερών, επιστρέφω και σας εύχομαι Χρόνια Πολλά!


Ο καιρός, βέβαια, δε μας κάνει τη χάρη φέτος και οι μέρες χωρίς βροχή είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε και μεγαλύτερες απώλειες:
Θυμάστε πέρσι αρχές καλοκαιριού που σας έλεγα ότι καταστρέφω τις ομπρέλες μου τη μία μετά την άλλη; Τότε έφτιαξα  αυτές τις τσάντες για ανακύκλωση, αλλά οι χαλασμένες ομπρέλες είναι πολλές!

Αυτή τη φορά, όμως, πρώτα ήρθε η ανάγκη και μετά η ιδέα. Ήθελα εδώ και λίγο καιρό, μια ποδιά για να τη χρησιμοποιώ στα εργαστήρια και στα διάφορα projects.
Η πρώτη μου σκέψη ήταν να χρησιμοποιήσω ένα παλιό τζην παντελόνι που είναι χοντρό και ανθεκτικό, αλλά έπρεπε να ενώσω κομμάτια μεταξύ τους και μιας και δεν έχω ραπτομηχανή, θα έπρεπε πάλι να αγγαρέψω κάποιον να μου το τελειώσει.
Και τότε άναψε λαμπάκι: Το ύφασμα από μια παλιά ομπρέλα. Το σχήμα του όπως είναι, δε θα μπορούσε να είναι πιο κατάλληλο γι' αυτή τη δουλειά και φυσικά είναι αδιάβροχο και ανθεκτικό.
Ένα ζευγάρι παλιά κορδόνια παπουτσιών έγινε το κορδόνι που δένει στη μέση και άλλη μια κορδέλα, το κορδόνι που δένει στο λαιμό.
 



 


Ούτε 5 λεπτά χρόνο δεν χρειάστηκα, την δίπλωσα και την ξαναέβαλα στη θήκη της και στην τσάντα του εργαστηρίου.

Είδα από την παλιότερη ανάρτηση με την τσάντα ότι πολλοί ενδιαφερθήκατε για την επαναχρησιμοποίηση τους υφάσματος αυτού, οπότε τώρα ελπίζω να σας βοήθησα ακόμη περισσότερο με την ποδιά!

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Le petit Chat Noir

Μιας και πιάσαμε πάλι τις γάτες (& τα δώρα) εδώ είναι άλλο ένα μικρό δωράκι που παραδόθηκε μόλις.
Ένα μίνι αντίγραφο (περίπου 8x14 εκ.) που ζωγράφισα με ακρυλικά χρώματα, από τη γνωστή αφίσα Le Chat Noir.


Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Kitty kitty...


Ξέρετε ότι έχω αδυναμία στις γάτες, οπότε όταν θέλω να φτιάξω ένα δώρο και ξέρω ότι ο παραλήπτης έχει τις ίδιες προτιμήσεις, χαίρομαι ιδιαίτερα.

Αυτή ξεκίνησε με ένα πλαστικό μπουκάλι νερού με κομμένο λαιμό. Έριξα μέσα μερικές πέτρες για βάρος και ξεκίνησα να προσθέτω στο επάνω μέρος αρκετές εφημερίδες για όγκο. Με τσαλακωμένες εφημερίδες και χαρτοταινία έκανα και τη βάση για το κεφάλι της. Το ίδιο έκανα και για την ουρά με τη διαφορά ότι χρησιμοποίησα και σύρμα μαζί με τις εφημερίδες για να είναι σταθερή και να της δώσω την κλίση που ήθελα.


Μετά, άρχισε το "χτίσιμο". Πολλές, μα πάρα πολλές στρώσεις με κομματάκια εφημερίδας και ατλακόλ μέχρι να γίνει ομοιόμορφη κι να φτάσω στο αποτέλεσμα που σκεφτόμουν.


Αφού μπήκαν και τα μουστάκια με μαύρη ντίζα, το μόνο που έμενε ήταν να βαφτεί με ακρυλικά χρώματα και σχέδια που αποφάσισα τελυταία στιγμη.

Μπορεί να μου έκανε πείσματα κατά τη φωτογράφιση, αλλά όταν έφτασε στον προορισμό της κάθησε τέλεια στη γωνιά της!



Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

New craft supplies

Κάθε φορά που πηγαίνω Αθήνα, πρέπει όπωσδήποτε να κάνω μια βόλτα στα μικρά μαγαζάκια του κέντρου, να βρω υλικά και να πάρω ιδέες για τις επόμενες χειροτεχνίες μου. Αυτή τη φορά, όμως, δεν πρόλαβα.
Η φίλη μου η Άννα που πάντα έχει φοβερές ιδέες και σκαλίζει τα μαγαζιά πριν πάω, δε με άφησε έτσι! Με πήγε σε ένα μεγάλο μαγαζί με είδη συσκευασίας τόσο ωραία, που ήθελα να ρίξω όλα τα πράγματα από τα ράφια στο καλάθι μου. Με πολλή αυτοσυγκράτηση, περιορίστηκα σε μερικές κορδέλες, δαντέλες και κουτιά.

Κι ένα απόγευμα στο σπίτι, μπαίνω στο δωμάτιο και τι να δω, την Άννα με ένα ψαλίδι στο χέρι και γύρω της σφαγή! Έχει κόψει ένα σωρό δαντέλες και υφάσματα που είχε αγοράσει για δείγματα, για να τα δώσει σε μένα... Ράγισε η καρδιά μου που τα είδα όλα τεμαχισμένα και δεν την πρόλαβα στην αρχή της καταστροφής. Τελικά, μετά από κυνηγητό με το τελευταίο ολόκληρο κομμάτι υφάσματος, με έπεισε και τα στρίμωξα κι αυτά στη βαλίτσα μου.

Να, μου λέει, αυτή η δαντέλα είναι ότι πρέπει για να ντύσεις την καπελιέρα που αγόρασες.


Ανυπομονώ τώρα να χρησιμοποιήσω όλα αυτά τα υπέροχα υλικά που έφερα μαζί μου, αν και μια φωνή μέσα μου μου λέει να μην τα πειράξω. Είναι τόσο όμορφα να τα βλέπεις