Wall of f(r)ame!

Από τότε που είδα αυτό το υπνοδωμάτιο, πριν ακόμη μετακομίσω, ήξερα πώς ήθελα να το διακοσμήσω. Ήθελα να φτιάξω έναν τοίχο με κορνίζες, πολλές, διαφορετικές και η κάθε μία να σημαίνει κάτι για μένα. Δεν ήθελα να κορνιζάρω απλά κάτι που βρήκα στο ιντερνετ, ή κάτι που θα αγόραζα μόνο γι' αυτόν τον λόγο. Ήθελα να το κάνω πιο δικό μου. Αποφάσισα να κρεμάσω μόνο αναμνηστικά από ταξίδια και χειροποίητα δώρα που μου έχουν φτιάξει φίλοι μου!

Μια μέρα, λοιπόν, έβαλα μουσική, έφτιαξα καφέ, πήρα 2-3 κουλουράκια φουντουκιού (χορηγία μιας φίλης μου) κι έβγαλα στη φόρα όλες τις κορνίζες που είχα στα χέρια μου. Από τις πιο ευτελείς (όπως αυτές οι πλαστικές) μέχρι και τις πιο περιποιημένες που έγιναν μετά από παραγγελία πρίν πολλά πολλά χρόνια. Άνοιξα όλα τα κουτιά των εκδρομών (αυτά που ντύνω κατά καιρούς) και κοίταξα ένα-ένα όλα τα πράγματα που έχω κρατημένα από τα ταξίδια.

Εισητήρια από μέσα μαζικής μεταφοράς, διαφημιστικές κάρτες από καφέ, μπαράκια, μουσεία, χάρτινα σουπλά από εστιατόρια, πινακίδες κυκλοφορίας ποδηλάτων και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.
Μετά από πολλές ώρες και πολλές αλλαγές, άρχισε να σχηματίζεται στο μυαλό μου το πλάνο. Μερικές κορνίζες έπρεπε να βαφτούν για να συνδυαστούν με το περιεχόμενο και κάποιες άλλες ήταν έτοιμες. Βρήκα και τα αντίστοιχα πασπαρτού, κόψε, βάψε, κόλλησε, έφτασα σε ένα καλό σημείο.
Είχα έτοιμα αρκετά καδράκια οπότε έπρεπε να αποφασίσω πώς θα τα κρεμάσω. Μέτρησα όλα τα κάδρα, έκανα κάποια πρόχειρα σχέδια, πολλές παραλλαγές και κάπως κατέληξα.

Φώναξα και βοήθεια για το κρέμασμα και άρχισαν οι τρύπες. Στην πορεία, είδαμε ότι κάποιες κορνίζες δεν ταίριαζαν πολύ με το ύφος των υπολοίπων και δυστυχώς έμειναν "εκτός τοίχου", όπως η πολύ αγαπημένη μου Judith του Klimt που έφερα από τη  Βιέννη. Και τι ωραία που ταίριαξε με την κορνίζα που έκλεψα από τη μαμά μου...
Ξεκίνησα να κρεμάω τις κορνίζες από το κέντρο του τοίχου πάνω από το κρεβάτι και να απλώνομαι σταδιακά δεξιά, αριστερά και επάνω. Μετά από μερικούς μήνες, συμπλήρωσα μερικές ακόμη και πλέον χαίρομαι τόσο πολύ με αυτόν τον τοίχο, που κάθε φορά που μπαίνω στο δωμάτιο για 1-2 λεπτά κάθομαι και τον χαζέυω. Το καλό, όμως, είναι ότι δεν τελειώνει εδώ η διακόσμηση. Χώρος υπάρχει και μπορώ να συμπληρώνω με αναμνήσεις από τα επόμενα ταξίδια και με τις επόμενες δημιουργίες των φίλων μου!
Για μένα, αυτό είναι "Wall of fame"!

Travel memories - Brno & Prague

Next stop: Τσεχία!
Ένα μικρό κουτάκι γεμάτο με αναμνηστικά από το ταξίδι που έκανα πριν χρόνια στην πόλη του Brno και την ημερήσια εκδρομή στην Πράγα.
Για ακόμη μια φορά δεν ήξερα πως να διακοσμήσω το κουτί και τη λύση μου την έδωσαν τα ίδια τα αναμνηστικά!

Είχα πάρει ένα ημερολόγιο τοίχου το οποίο κάθε μήνα είχε και ένα έργο του ζωγράφου Mucha. Τα έργα του είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εποχής Art Nouveau και μου αρέσουν πολύ.

Το κουτί ήταν λίγο μεγαλύτερο από το έργο που διάλεξα, οπότε απλά θα αποτελούσε διακοσμητικό στοιχείο στο καπάκι του. Για το υπόλοιπο, διάλεξα ένα κομμάτι από τα υφάσματα βιβλιοδεσίας που είχα αγοράσει κάποτε για εργασίες της σχολής.

Είχα ξεχάσει πόσο ωραία είναι να δουλεύεις με υφάσματα βιβλιοδεσίας! Είναι τόσο εύκολο... Κατ' αρχάς, είναι πολύ σταθερά. Είναι λεπτά σε πάχος και αποτελούνται από ύφασμα (εξωτερική πλευρά) και χαρτί (εσωτερική πλευρά). Μπορείς εύκολα να γράψεις, να μετρήσεις, να μαρκάρεις ότι θέλεις από τη μέσα πλευρά, κόβονται και διπλώνονται πολύ εύκολα και φυσικά όταν περνάς την κόλλα είναι μαγικό το πόσο απλά και σωστά κολλάνε στην επιφάνεια που θέλεις... τέλοσπάντων για να συνεχίσω...
Πήρα τα μέτρα από το καπάκι και άφησα περιμετρικά περιθώριο για να γυρίσει το ύφασμα μέχρι το εσωτερικό του.

Μέτρησα προσεκτικά την εικόνα μου, το σημείο που θα έμπαινε στο καπάκι και πήρα τα αντίστοιχα μέτρα στο ύφασμα για να φτιάξω ένα "παραθυράκι".

Κόλλησα τα "στριφώματα" και μετά κόλλησα την εικόνα στο κουτί.

Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν να κολλήσω σωστά το ύφασμα, ώστε να κάτσει σωστά η εικόνα στο παράθυρο, χωρίς να φύγει το ύφασμα στα πλαινά που είχα πολύ μικρό περιθώριο. Αφού το κόλλησα σωστά, τα υπόλοιπα ήταν απλά!

Προσπάθησα να φωτογραφήσω τα βήματα, γιατί ως γνωστόν, μια φωτογραφία χίλιες λέξεις...
Έκοψα τις γωνίες και τις δίπλωσα, όπως φαίνεται παρακάτω και κόλλησα τη μικρή πλευρά.

Κόλλησα τις γωνίες και τη μεγάλη πλευρά και έκοψα το ύφασμα ώστε να κολλήσει σωστά στο εσωτερικό του. Κόλλησα και το ύφασμα εσωτερικά και το κουτάκι είναι έτοιμο!

Travel memories - Budapest

Θυμάστε που σας έλεγα για τα κουτιά με τα αναμνηστικά από διάφορα ταξίδια? Αυτο των Βρυξελλών και της Μαδρίτης... Όποτε θυμάμαι και έχω έμπνευση, συνεχίζω.
Η σημερινή ανάρτηση έχει να κάνει με το κουτάκι της Βουδαπέστης. Λίγα πράγματα είχα μαζέψει και έψαχνα κουτί σε διάσταση περίπου Α5 και χαμηλό ύψος. Έπεσε στα χέρια μου ένα κουτάκι από σοκολατάκια και χάρηκα διπλά! Πρώτον, θα έτρωγα τα σοκολατάκια και δεύτερον θα κρατούσα το κουτί για τα αναμνηστικά μου!

Το χαρτόνι του κουτιού ήταν σχετικά λεπτό και δεν μπορούσα να κάνω κάποια "βαριά" κάλυψη, άρα το ύφασμα έπρεπε να το αποκλείσω. Η επόμενη επιλογή ήταν να το ντύσω με χαρτί. Πήρα 2 σελίδες από ένα παλιό βιβλίο, σχεδίασα ένα πρόχειρο πατρόν έπανω στην πρώτη σελίδα, βάζοντας το κουτί στο κέντρο. Κόλλησα τη βάση για αρχή.

Έκοψα λίγο τις γωνίες και συνέχισα να κολλάω τα πλαινά. Το κουτί είχε μια ιδιαιτερότητα στο τελικό γύρισμά του, όπως βλέπετε στη φωτογραφία, δεν είναι κάθετα τα πλαινά του, αλλά με λίγη προσοχή στο κόψιμο και κόλλημα τα κατάφερα.

Τη δεύτερη σελίδα τη χρησιμοποίησα με τον ίδιο τρόπο για να ντύσω το καπάκι και το αποτέλεσμα ήταν αυτό.

Επειδή, όμως, το καπάκι δεν έκλεινε όπως άλλα κουτιά, αλλά ακουμπόυσε επάνω, σκέφτηκα να βάλω ένα μαγνητάκι για να κλείνει καλά το καπάκι του. Πήρα αυτό το διαφημιστικό μαγνητάκι που ελιναι πάρα πολύ λεπτό σαν χαρτί και έκοψα 2 κομμάτια για να του κάνω κούμπωμα και τα κόλλησα στο κουτί.

Κόλλησα μαύρο χαρτί στο εσωτερικό από το καπάκι και σχεδόν είχα τελειώσει.

Εν τω μεταξύ έκανα δοκιμές με σκίτσα για ένα μνημείο της πόλης εμβληματικό και κατέληξα σ' αυτό. Είναι το κτήριο του κοινοβουλίου.

Με ένα λεπτό μαύρο μαρκαδοράκι το έφτιαξα κι επάνω στο κουτί και τελείωσα με το "Budapest" στο κάτω μέρος. Έτοιμο κι αυτό. Ελπίζω μέχρι να τελειώσω με τα κουτιά να έχω πάει κι άλλα ταξίδια...

Travel memories - Madrid

Νομίζω πλέον, όλοι έχετε καταλάβει πόοοοοσο πολύ μου αρέσουν τα ταξίδια! Ευτυχώς, όσο ήμουν φοιτήτρια, κάναμε κάποιες "εκπαιδευτικές" εκδρομές με τη σχολή στο εξωτερικό και μια από αυτές ήταν ένα ταξίδι στη Μαδρίτη (+ Τολέδο). Η Ισπανία έγινε η αγαπημένη μου χώρα. Τελος. Τη λατρεύω, όπως και κάθετί που έχει σχέση... Όσες φορές και να πάω, δε θα τη χορτάσω ποτέ!

Τότε, λοιπόν, (για να επανέλθω στο θέμα μας) γινόταν μια έκθεση με θέμα τις εκτυπώσεις και όλα τα σχετικά, η Fespa. Συνεπώς, μάζεψα πολύ υλικό, χίλια χαρτιά και υλικά με δείγματα εκτυπώσεων, αλλά με άπειρα αναγκαστικά ξεκαθαρίσματα, έμειναν όσα χωρούσαν σε ένα κουτί παπουτσιών, λίγο μεγαλούτσικο. Αυτό ήταν το πρώτο κουτί που έντυσα με τη λογική που σας έλεγα εδώ, να φτιάξω ένα κουτί με αναμνηστικά για κάθε ταξίδι.

Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες από τη διαδικασία, καθώς κοντεύει μια δεκαετία που το έχω φτιάξει (και έχει ταλαιπωρηθεί το καημένο από τις μετακομίσεις!)
Το κόκκινο ύφασμα, είναι ειδικό ύφασμα για βιβλιοδεσία, μοιάζει με λινό και κολλήθηκε επάνω στο κουτί με ατλακόλ. Βρήκα ένα μονόχρωμο σχέδιο που ήθελα να χαρακτηρίζει το ταξίδι και βρήκα μεσα στα ντουλάπια της μαμάς, το μόνο χρώμα για ύφασμα που δεν είχε ξεραθεί από τα χρόνια (κόντευε σχεδόν 20ετία!) και έβαψα τον ταύρο μαύρο. Εσωτερικά, κόλλησα ένα μαύρο χαρτί, λίγο σκληρό που μοιάζει με κοτλέ, ανάγλυφο ριγέ δηλαδή.
(Στη φωτογραφία δε φαίνονται καλά οι λεπτομέρειες, γιατί το φως αλλοίωνε τα χρώματα και τις υφές για κάποιο λόγο... αν και προσπάθησα να το φωτογραφήσω με διαφορετικούς τρόπους και από διαφορετικές γωνίες)

Κορίτσια... τι σας θύμισα ε? ;)

Travel memories - Brussels

Σας άφησα τόσες μέρες έτσι... είχα όμως κάποιες υποχρεώσεις και διάφορες αλλαγές στην καθημερινότητά μου, οπότε βγήκα εκτός προγράμματος!

Ένα πράγμα, λοιπόν, για το οποίο νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη στη ζωή μου, είναι κάποια ταξιδάκια που έχω κάνει ως τώρα. Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά τα ΛΑΤΡΕΥΩ! Όσοι με γνωρίζετε, ξέρετε ότι όποιος μου πει να πάμε ταξίδι, δεν μπορώ να αντισταθώ. Προτιμώ να μαζεύω λεφτα και να πηγαίνω ταξίδι, από το να αγοράσω π.χ. μια τηλεόραση, ένα air condition, μια τέντα βρε αδερφε!
Σε συνδυασμό, βέβαια, με το ότι είμαι γνωστή μαζώχτρα, καταλαβαίνετε ότι κρατάω φυσικά διάφορα πραγματάκια, χαρτάκια, κορδονάκια, κουρελάκια κλπ κλπ από τα ταξίδια. Τα τελευταία χρόνια μπορώ να πω, όμως, ότι είμαι πολύ πιο συγκρατημένη (ίσως με κρατάει το γεγονός ότι συνήθως ταξιδεύω με low cost αεροπορικές που έχουν μικρότερο όριο βάρους αποσκευών!) οπότε γυρίζω με μικρό πακέτο αναμνηστικών.
Επιτέλους έφτασε η ώρα και ξακαθάρισα όλα αυτά τα πραγματάκια, τα χώρισα σωστά και βρήκα για κάθε ταξίδι, ένα σωστό μέγεθος κουτιού για να τα αποθηκεύσω. Τώρα είμαι στη διαδικασία που θέλω να ντύσω το κάθε κουτί. Έχω ήδη ένα ετοιμο, θα σας το δείξω άλλη φορά, αυτό είναι το δεύτερο κουτί.

Το κουτί που βρήκα, ήταν καινούριο, ανοιχτόχρωμο και καθαρό, οπότε αποφάσισα να μην το ντύσω από την αρχή, αλλά μόνο να το ζωγραφίσω. Ξεκίνησα με ένα μολυβάκι και συνέχισα με πινέλα και χρώματα ακουαρέλας.