Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

Canvas clutch

Είμαστε ακόμη στο θέμα βάφτιση, αλλά αλλάζουμε κατηγορία! Τι φοράνε;
Από ένα παλιό περιοδικό "burda" βρήκα ένα πατρόν από φόρεμα που μου άρεσε και έπεισα τη μαμά να μου το ράψει για το βάλω στη βάφτιση. Το φουστάνι έγινε με ένα μπλε σκούρο ύφασμα, αρκετά χοντρό, δεν ξέρω ακριβώς τι ύφασμα είναι και φτιάξαμε μια ζώνη άσπρη με μπλέ πουά. Μην το βλέπετε έτσι στην κρεμάστρα, είναι πιο... ζωντανό κανονικά έχει και φουρό απο μέσα να φουντώνει, οι τιράντες είναι χιαστί στην πλάτη... κι εγώ το αναδεικνύω όσο να πείς....


Το φουστάνι έτοιμο. Τα υπόλοιπα όμως; Όπως, είθειστε σε αυτές τις επίσημες κοινωνικές εκδηλώσεις κυκλοφορούν τσαντάκια - μινιατούρες που δεν χωράνε μέσα τίποτα. Έχω από αυτά ένα σωρό, γιατί κάθε φορά που προέκυπτε κάτι, έπαιρνα κι ένα τσαντάκι σε αντίστοιχο χρώμα που σπάνια ξαναχρησιμοποιούσα. Για τα συγκεκριμένα χρώματα κάτι είχα στην άκρη, αλλά με προβλημάτιζε το γεγονός ότι δεν χωρούσε τίποτα.
Και θα μου πείτε, καλά, νονά είσαι, πότε θα το κρατήσεις το τσαντάκι και θες να είναι και μεγάλο. Σας λέω όμως, από προηγούμενη εμπειρία μου ότι τελικά το θέλω το μεγάλο, να χωράει μέσα το μικρό μου πορτοφόλι, τη βεντάλια μου, χαρτομάντηλα, κλειδιά και το κινητό. Να μην αναφέρω και 1-2 άλλα που προέκυψαν από το σπίτι ως την εκκλησία!

Τελευταία στιγμή, όπως πάντα (την προηγούμενη μέρα της βάφτισης), ξεκίνησα να κάνω έναν φάκελο που είχα στο μυαλό μου εδώ και μέρες. Είχα αγοράσει καμβά για κέντημα, λευκό, σκληρό που το χρησιμοποίησα για τον φάκελο, ένα μπλε νήμα, περισσεύματα από το ύφασμα του φουστανιού, μαγνητικά κουμπώματα, αυτοκόλλητο για ύφασμα και ένα κομμάτι από λευκό μουσαμά που χρησιμοποιύν στις εκτυπώσεις εξωτερικών χώρων (ναι, τα κρατάω όλα).


Έκοψα τον καμβά στη διάσταση που ήθελα, ώστε να διπλώνει στα τρία. το πλάτος το έκανα περίπου 40 εκ. Έκοψα κι ένα κομμάτι μουσαμά, λίγο πιο μικρό σε πλάτος και μήκος τα 2/3 του καμβά, δηλαδή χωρίς να υπολογίσω το καπάκι της τσάντας.

Με το μπλέ νήμα, έραψα την τσάντα γύρω γύρω, περίπου 5 χιλ. πιο μέσα από το τελείωμα και το συνέχισα στο καπάκι για να κάνει σχέδιο. Μάρκαρα σε ποιό σημείο θέλω το κούμπωμα στη βάση και στο καπάκι.

Από ένα παλιό πλαστικό ντοσιέ, έκοψα δυο τετράγωνα κομμάτια για να τα βάλω σαν ενίσχυση, εσωτερικά των κουμπωμάτων.


Τρύπησα προσεκτικά τον καμβά και τον μουσαμά, το πλαστικό κομματάκι ενίσχυσης και πέρασα το κούμπωμα της βάσης. Εσωτερικά, εμένα δεν με πειράζει που φαίνεται, εξάλλου τα υλικά είναι λευκό και διαφανές, αλλά εκτός αυτού ο χρόνος δεν ήταν με το μέρος μου!




Αντίστοιχα τοποθέτησα και το κούμπωμα στο καπάκι. Το ότι φαίνεται εδώ, δε με πειράζει, γιατί θα έκανα τη διακόσμηση με ύφασμα που θα το κάλυπτε.


Έκοψα μια λωρίδα από το ύφασμα του φουστανιού που περίσσεψε και κόλλησα αυτοκόλλητο για να σκληρύνει. Με αυτοκόλλητο το στερέωσα εσωτερικά επάνω στην τσάντα, κολλώντας το στο καπάκι της.


Η τσάντα μου ήταν έτοιμη σε 2 ώρες και τα χωρούσε όλα!

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Wish book- Βάφτιση

Στο γάμο υπήρξε ένα βιβλίο ευχών. Κανένας δεν το πήρε χαμπάρι. Έμεινε άδειο...



Τώρα, ήρθε η ώρα να λάμψει για τη βάφτιση! Έβγαλα τα εργαλεία, υφάσματα και ξεκίνησα.
Για το εξώφυλλο, τύπωσα την πρώτη φωτογραφία του μικρού στο μαιευτήριο. Το έντυσα με λευκό ύφασμα και δεξιά - αριστερά έβαλα γάζα λίγο τσαλακωμένη.

 

 Στην πίσω πλευρά, έβαλα πάλι γάζα και 3 κομμάτια κορδέλας στο ίδιο χρώμα.


Έτοιμος ο μπέμπης μας, αλλά και πάλι, δεν το άφησα έτσι...


Στο εσώφυλλο έβαλα την φωτογραφία από τα πατουσάκια του και απο κάτω την ημερομηνία γέννησης...
 

Και στις σελίδες του, έβαλα διάφορες φωτογραφίες του και ζωγράφισα γύρω από την κάθε μία, κορνίζα με διαφορετικό χρώμα και σχέδιο!

Τρίτη 2 Ιουλίου 2013

The Big Project: Βάφτιση

Τον τελευταίο καιρό χάθηκα λιγάκι, αλλά ήταν για καλό. Έγινα νονά! Ήρθε η ώρα να μεταδώσω τη συσσωρευμένη σοφία μου...
Όπως θα φαντάζεστε, η βάφτιση ήταν...χειροποίητη και θα σας τα δείξω σε 2-3 αναρτήσεις, δε χωράνε όλα σε μια.
Διαλέξαμε θέμα, διαλέξαμε χρώμα, πήραμε τούλι (πολύ τούλι...) και ξεκινήσαμε. Τα υπόλοιπα θα τα δείτε εδώ...











Και αυτές είναι φωτογραφίες από τα παρασκήνια!



 

 

 To be continued...

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013

Ο Τάσος - the pirate!

Μια φίλη μου ζήτησε πριν λίγες μέρες να της φτιάξω ένα δωράκι για ένα μωράκι.
Το θέμα θα ήταν ο πειρατής και το όνομα : Αναστάσιος!


Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013

Ice-cream box. Upcycle it

Μια ωραία μέρα, εκεί που κάναμε βόλτα στο Θερμαικό, τι βλέπουν τα ωραία μου ματάκια? Μπροστά μας, μια κοπελίτσα με μια μεγάλη τσάντα που μοιράζει χαρά σε ...κουτάκια. Παγωτό και μάλιστα με σοκολάτα, μέσα-εξω... Αφού εξαφανίστηκε εντός ολιγων λεπτών το περιεχόμενο, κράτησα τα κουτάκια μας. Ένα χρόνο μετά (κάλλιο αργά...) ήρθε η ώρα του να κάνω decoupage. Διάλεξα μια χαρτοπετσέτα από την παρακαταθήκη των σεμιναρίων, το έντυσα, του πέρασα το βερνίκι του και είναι έτοιμο και στυλάτο.



Δέχομαι προσφορές: Εσεις μου φέρνετε παγωτό και χαρτοπετσέτα, εγώ το τρώω και σας κάνω το κουτί decoupage!!!

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2013

Τα βραχιόλια σου βροντούν - upcycle

Το καλοκαίρι πολύ τα χαίρομαι τα βραχιόλια και ιδιαιτέρως τα ξύλινα που κάνουν και φασαρία! Μέσα σ' όλα, λοιπόν, έχω 1-2 μαϊμούδες ξύλινα, δηλαδή MDF και μάλιστα το ένα χάλια βαμμένο καφέ.


Ήρθε η ώρα του να αλλάξει για να φορεθεί φέτος το καλοκαίρι. Το έτριψα αρχικά με γυαλοχαρτο να φύγει όλο το βερνίκι και σε κάποια σημεία, να φύγει και το χρώμα. Βρήκα μια λεπτή δαντέλα που είχα σε μπεζ χρώμα και η κοπέλα που μας κάνει σεμινάρια, μου πρότεινε να την χρωματίσω τόπους-τόπους με ακρυλικό χρώμα, όπως και έγινε. Το αποτέλεσμα είναι αυτό:


Οπότε το μόνο που έμενε ήταν να τυλίξω την δαντέλα γύρω από το βραχιόλι, βάζοντας κόλλα σε όλο το μήκος του βραχιολιού. Όταν στέγνωσε τελείως, πέρασα μια - δυο πινελιές χρυσό ακρυλικό και ένα διάφανο ματ βερνίκι για να αδιαβροχοποιηθεί.
Τώρα έχω ολοκαίρνουριο βραχιόλι και διαφορετικό από όλα τα ξύλινα!!


Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

Ομπρέλες τέλος!

Τώρα που ήρθε το καλοκαίρι κι έφτιαξε ο καιρός, μαζεύουμε επιτέλους και τις ομπρέλες.
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ έχω βγάλει νοκ άουτ άπειρες ομπρέλες! Υποθέτω ότι ο κύριος λόγος είναι ο αέρας εδω στα βόρεια, που γυρίζει την ομπρέλα ανάποδα και τη σπάει. Επίσης, ξέρω ότι δεν βοηθάει η "σπαστή" ομπρέλα που είναι πιο ευαίσθητη από τις άλλες, αλλά με βολεύει να τη χρησιμοποιώ γιατί χωράει μέσα στην τσάντα, που το χειμώνα είναι η μόνιμη θέση της.

Στην αρχή τις πετούσα. Μια μέρα όμως πριν χρόνια βρέθηκα στην πλατεία Συντάγματος, όπου γινόταν μια έκθεση από projects με θέμα την ανακύκλωση - επαναχρησιμοποίηση διαφόρων αντικειμένων. Είχα δει πολύ ενδιαφέροντα πράγματα (δυστυχώς τα περισσότερα δε τα θυμάμαι) και εκεί είδα τι να κάνω με τις παλιές ομπρέλες μου:

Τσάντες για ανακύκλωση 
(ή για πικ-νικ ή για ότι άλλο θέλετε)!

Θα σας δείξω τα στάδια με φωτογραφίες από διαφορετικές ομπρέλες, αλλά δεν έχει σημασία, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Χαλασμένη ομπρέλα (...ν.5)

Κατ' αρχάς, ξεχωρίζουμε το ύφασμα από το σκελετό και αφαιρούμε την κορυφή της ομπρέλας (εύκολο είναι).
Ράβετε από την εσωτερική πλευρά την τρύπα στο κέντρο και διπλώνετε στη μέση το πανί από την "καλή" του μεριά.

Βλέπετε περίπου πόσο θέλετε το μήκος της τσάντας (πάτος) και διπλώνετε το πανί προς τα μέσα και από τις δυο πλευρές. Πιάνετε σε 2 σημεία (ένα σίγουρα κοντά στον πάτο κι ένα λίγο πιο πάνω) με καρφίτσες το διπλωμένο πανί και ράβετε εσωτερικά για να δημιουργηθεί η πλαινή ραφή. Εγώ το έραψα στο χέρι με διπλή κλωστή, δεν ξέρω αν ράβεται εύκολα και στη ραπτομηχανή αυτό το υλικό.



Τελειώνοντας, θα έχετε εσωτερικά στα πλαϊνά δυο τσέπες. Για τα δυο χερούλια, έραψα το κορδονάκι που είχε η θήκη της ομπρέλας.


Τη θήκη βεβαίως δεν την πέταξα. Η καινούρια τσάντα, διπλώνεται στη μέση και μετά σε ρολό μπαίνει πάλι στην παλιά θήκη της ομπρέλας!



Δεν ξέρω αν σας τα εξήγησα καλά, αν δεν καταλάβατε κάτι, περιμένω ερωτήσεις!
Αυτή, λοιπόν, είναι η τσαντούλα για ανακύκλωση. Εγώ την χρησιμοποίησα και για πικ-νικ (είναι και αδιάβροχη, πλένεται κι εύκολα), είναι μια χαρά!

Το πρόβλημά μου τώρα είναι ότι έχω πολλές ομπρέλες, αλλά δεν έχω άλλες ιδέες!!! Έκανα μια μικρή έρευνα τι θα μπορούσα να κάνω τα υπόλοιπα πανιά ή και τον σκελετό, αλλά δε βρήκα κάτι που να μου αρέσει ή κάτι χρήσιμο. Για πείτε κι εσείς καμιά ιδέα!