Όταν ήμουν μικρή, καθόμασταν οικογενειακώς και φτιάχναμε χριστουγεννιάτικες κάρτες για τις θείες μου στην Αθήνα. Χρωματιστά χαρτιά, κόλλες, χρυσόσκονη, χαμός! Ήταν πολύ ωραία διαδικασία αλλά εκ των πραγμάτων, κάποια στιγμή σταματήσαμε. Κάθε φορά, λοιπόν, που αποφασίζω να φτιάξω μια κάρτα και μάλιστα χριστουγεννιάτικη πηγαίνω λίγο πίσω στο χρόνο...
Τώρα η κάρτα που ήθελα να φτιάξω θα ήταν χριστουγεννιάτικη, αλλά ήμασταν όλοι "συνάδελφοι" crafters που λέει και η Άννα, οπότε σκέφτηκα να τα συνδυάσω. Χριστουγεννιάτικο θέμα απ' έξω, θέμα χειροτεχνία από μέσα.
Πήρα πρόχειρα χαρτιά, σχεδίασα κι έκοψα ψαλίδια, μαλλιά, κουβάρια, πινέλα, βάζα κι έκανα δοκιμές, γιατί δεν ήθελα μια απλή κάρτα, αλλά μια pop-up, απ'αυτές που πετάγονται όταν τις ανοίγεις. Καλά, μη φανταστείτε ότι πετάγεται και ο ουρανός με τ' άστρα, ένα απλό σχεδιάκι.
Αποφάσισα να φτιάξω μια κούκλα μαλλί και δυο βελόνες γιατί με βόλεψε περισσότερο στο σχήμα, να ανοιγοκλείνει σωστά. Μέτρησα, ξαναμέτρησα διαστάσεις και πήρα μπεζ ανοιχτό χαρτόνι για το εσωτερικό. Σχεδίασα με μολύβι το κουβάρι και τις 2 βελόνες.
Με ένα κοπίδι, έκοψα το περίγραμμα αφήνωντας μόνο τις τέσσερεις γωνίες που συγκρατούν το σχέδιο στη βάση του όταν ανοίγει η κάρτα. Με χρώματα ακουαρέλας, έβαψα το σχεδιάκι ενώ έβαλα ανάμεσα ένα πρόχειρο κομμάτι χαρτί για να μη βάψω και το υπόλοιπο χαρτόνι μου.
Όσο στέγνωνε το εσωτερικό κομμάτι της κάρτας, έπιασα να φτιάξω το εξωτερικό - χριστουγεννιάτικο. Απλά πράγματα εδώ, έκοψα πράσινο σκούρο χαρτόνι, περιμετρικά λίγο μεγαλύτερο από το μπέζ χαρτόνι. Σε ένα λευκό χαρτόνι σχεδίασα με μολύβι τρία σπιτάκια, έκοψα το περίγραμμα κι έβαψα μόνο τα παράθυρά τους. Το κόλλησα στην μπροστινή πλευρά της κάρτας και με λευκό μολύβι έφτιαξα τελίτσες για χιόνι. Έξτρα διακόσμηση (για να δοκιμάσω το καινούριο μου περφορατέρ!) τα τρία λευκά αστεράκια από το ίδιο χαρτόνι.
Εν τω μεταξύ στέγνωσε το κουβάρι και έμεινε μόνο η "συναρμολόγηση". Τσάκισα προσεκτικά τα σημεία του εσωτερικού χαρτιού για να διπλώνει σωστά το κουβάρι προς τα έξω και κόλλησα το υπόλοιπο στο πράσινο χαρτόνι.
Εύκολο ε;
Εκεί που παιδεύτηκα πάρα πολύ, όπως πάντα, ήταν στις ευχές που θα έγραφα μέσα...
Καλές Γιορτές, λοιπόν!
